Τρίτη, 25 Μαρτίου 2008

Κάρολος Παπούλιας, ο ευπατρίδης πολιτικός

Όταν, μετά από μια πολιτική διαδρομή χρόνων, βρίσκεσαι στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, αυτό κάτι δείχνει, κάτι σημαίνει. Η αναφορά μου στον σημερινό Πρόεδρο τη Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, έχει έναν και μόνο λόγο. Να καταγράψει τον πατριωτισμό του ανδρός. Δε μου έχει συμβεί στα τόσα χρόνια μου, να βλέπω πολιτικό, που με σεβασμό υποκλίνεται μπροστά στους διερχόμενους ανάπηρους, ή στις πολεμικές σημαίες. Κάθε φορά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, από την ημέρα που ανέλαβε, υποκλίνεται στο σύμβολο του έθνους. Κάθε φορά η κίνησή του αυτή με συγκινεί, γιατί στο πρόσωπό του φαίνεται η αγνότητα και η πίστη της κίνησής του αυτής. Δεν είναι επιτηδευμένη, αλλά βαθιά ανθρώπινη.
Ο άνθρωπος, που επί Ανδρέα Παπανδρέου κατείχε τη θέση του επικεφαλής της Ελληνικής διπλωματίας, ήταν η μοναδική επιλογή αυτής της κυβέρνησης που δικαιολογεί την ύπαρξή της. Βρέθηκε ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη χρονική στιγμή. Και αμέσως έδωσε το στίγμα του. Απλός, απέριττος, σίγουρος. Και προπάντων, βαθιά πατριώτης. Ένας εξαιρετικά ευγενικός άνθρωπος, στο κορυφαίο πολιτειακό αξίωμα...
Είχα τη χαρά και τη μοναδική τυχη να τον γνωρίσω στο μικρό τριάρι που διατηρούσε στα Γιάννινα, όταν υπηρέτησα εκεί. Με καλοδέχτηκε στο μπαμπουδένιο σαλόνι του, με ένα πλατύ χαμόγελο. Ζεστός, ανθρώπινος, μοναδικός. Καθίσαμε περίπου 45 λεπτά. Ήταν αρχές του 2000. Συζητήσαμε για πολλά θέματα της πολιτικής εκείνης της περιόδου. Μου έδειξε τη χαρά του που γνώριζε έναν Αξιωματικό. Ειλικρινή χαρά, όχι ψεύτικη, λόγω της γνωριμίας. Φεύγοντας από το σπίτι του, ένιωσα γεμάτος από μια γνωριμία με έναν μοναδικό άνθρωπο. Συναντηθήκαμε και άλλες φορές έκτοτε. Κάποια στιγμή χαθήκαμε. Ήταν αναπόφευκτο να συμβεί και αυτό.
Όμως, πάντοτε θυμάμαι με σεβασμό τον Ηπειρώτη πολιτικό, που με τίμησε με τη φιλία του. Με σεβασμό απέναντι στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον ευπατρίδη πολιτικό, τον Κάρολο Παπούλια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: