Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009

Τα ίσα...

Παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή την επικοινωνιακή πολιτική που σκέπτεται το επικοινωνιακό επιτελείο του ΠΑΣΟΚ να ακολουθήσει, στην επερχόμενη εκλογική μάχη. Γιατί μη νομίσει ο οιοσδήποτε πολίτης αυτής της χώρας ότι θα είναι οτιδήποτε άλλο πέρα από σκληρή και αδυσώπητη μάχη με χτυπήματα κόμη και κάτω από τη μέση, από την πλευρά της αποχωρούσας δεξιάς.
Και διαπιστώνω με μεγάλη απορία, πώς είναι δυνατόν να μένει στο απυρόβλητο η πρωθυπουργική σύζυγος. Γιατί, αν κάτι οφείλουμε να αναδείξουμε είναι ακριβώς η ποιοτική διαφορά των δυο αρχηγών. Ο μεν Παπανδρέου, με την ανάληψη της αρχηγίας του ΠΑΣΟΚ, ζήτησε από τη σύντροφό του να αποχωρήσει από την εργασία της. Και δεν αναφερόμαστε σε ένα ετερόφωτο πρόσωπο, αλλά σε μια επιστήμονα, με διδακτορικό τίτλο.
Από την άλλη, η κυρία του κυρίου της Ραφήνας, από το 1997, οπότε και ανέλαβε την αρχηγία του κόμματος της Δεξιάς, από νηπιαγωγός, βρέθηκε να έχει κάνει διδακτορικό στη ιατρική και ακολούθως να έχει βρεθεί με πτυχίο ιατρικής σχολής. Και όχι μόνον αυτό, αλλά βρέθηκε να κάνει αγροτικό στο Κιάτο! Από τη Ραφήνα, φυσικά!
Πώς όλα αυτά; Με ποιο μαγικό ραβδί;
Ο Αρχάγγελος της κάθαρσης, Κώστας Καραμανλής,χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με τον τρόπο που το επικοινωνιακό του επιτελείο αντιμετώπιζε την προηγούμενη κυβέρνηση.
Γιατί, κάποια στιγμή, οφείλουμε να αναμεταδίδουμε τα ίσα στους σκευωρούς και δολοπλόκους!

ΓΓΑ

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009

Ήρθε η ώρα του Καραμανλή!

Η τεράστια οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, μας, δεν είναι συνέπεια της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, αλλά αποτέλεσμα των εγκληματικών πολιτικών των κυβερνήσεων Καραμανλή, από το 2004, οπότε και η χώρα αφέθηκε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ στην τύχη της.
Και εάν μέχρι την ΔΕΘ είχαμε πρωθυπουργό εικόνας και διαστρέβλωσης τον Ρουσόπουλο, που ως άλλος Γκέμπελς ήλεγχε απολύτως τα ΜΜΕ, η αποκάλυψη του σκανδάλου στο Βατοπέδιο γκρέμισε τον Ρουσόπουλο και ταυτόχρονα έγδυσε τον Καραμανλή! Κι επειδή πολλοί υπουργοί του ομιλούν για τον Καραμανλή, ως τη μόνη σταθερά στο χώρο της παράταξής τους, έχω να επισημάνω κάτι το οποίο πολλοί θέλουν να λησμονούν. Ο σημερινός πρωθυπουργός βαρύνεται, πλην των άλλων σκανδάλων, με ένα οικογενειακό σκάνδαλο! Ας μη βάζουμε στο περιθώριο το πώς έγινε η κυρία Νατάσα από Νηπιαγωγός, διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής και ακολούθως ιατρός! Πώς κατάφερε να ξεπεράσει σκοπέλους Πανελλαδικών εξετάσεων και με κομπίνα να είναι σήμερα διορισμένη ιατρός του ΕΣΥ! Πώς, λοιπόν, ο άνθρωπος που είναι βουτηγμένος στο σκάνδαλο, να φέρει τους υπόλοιπους εμπλεκόμενος σε κάθε λογής σκάνδαλα, απέναντι στης ευθύνες τους; Με τι πρόσωπο;
Και καλά όσο υπήρχε Ρουσόπουλος! Τα κάλυπτε όλα! Τώρα, όμως; Γυμνός και πανικόβλητος ζητεί συναινέσεις και ομοψυχίες, αυτός που απέρριπτε κάθε συναίνεση, όταν ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ του ζητούσε να προχωρήσουν σε κάθαρση, σε περιορισμό της αυθαιρεσίας των ΜΜΕ, σε εκλογικό νόμο που θα απεγκλώβιζε το πολιτικό σύστημα από τα οικονομικά και εκδοτικά συμφέροντα! Τότε ο πρωθυπουργός της εικόνας, ήταν "πανίσχυρος" κάτω από την ομπρέλλα των υψηλών προστατών του. Σήμερα;
Σήμερα, προσπαθεί να δραστηριοποιηθεί, αν και γνωρίζει ότι όχι απλά είναι αργά, αλλά πολύ αργά! Και για τον ίδιο και για την κυβέρνησή του. Και έχει χάσει τα πάντα!
Τυπικά φέρει τον τίτλο του πρωθυπουργού και του αρχηγού της δεξιάς, αφού ήδη αμφισβητείται από τους πάντες.
Ομιλεί για εισαγόμενη κρίση, ενώ ο ίδιος είναι η κρίση.
Ομιλεί για "σκανδαλολογία", ενώ ο ίδιος και η κυβέρνησή του είναι βουτηγμένη στα σκάνδαλα! Και θέλοντας να καλύψει την ανεπάρκειά του, ζητεί τώρα συναινέσεις! Πιθανότατα για συγκάλυψη νέων σκανδάλων!
Θα χρησιμοποιήσω για πρώτη φορά τη φράση "ήρθε η ώρα του Καραμανλή"! Ναι, ήρθε η ώρα του! Για να φύγει, επιτέλους και να αποκτήσει η χώρα μια υπεύθυνη κυβέρνηση!

ΓΓΑ

Αυτομαστίγωμα!

Το ακούσαμε και αυτό! Ο κ. Γ. Βουλγαράκης σε δηλώσεις του την Κυριακή (Mega), αφού επεσήμανε ότι ο ίδιος συνεχίζει κανονικά τις κομματικές του δραστηριότητες, πρόσθεσε: «Εάν ο Καραμανλής μου ζητήσει να αυτομαστιγωθώ στην πλατεία Συντάγματος, θα το κάνω...».
Και συνέχισε να λέει διάφορα άλλα, ωσάν να μην επρόκειτο για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που συγκλονίζουν τη χώρα από γενέσεως Ελληνικού κράτους, αλλά για κάτι τόσο απλό!
Και ο πρώην υπουργός "θα αυτομαστιγωθεί εάν του το ζητήσει ο Καραμανλής!". Όχι νωρίτερα! Εξάλλου, γιατί να το κάνει από μόνος του; Τι το κακό έκανε ο πρώην υπουργός; Ενεπλάκη σε σκάνδαλο αυτός και ΟΛΗ η οικογένεια της συζύγου του; Εξυπηρέτησε σκανδαλωδώς καταστάσεις προκειμένου να εκχωρηθεί γη και στη συνέχεια να εκτοξευτούν οι τιμές της; Είχε off-shore εταιρεία;
Αλλά και αυτά να έχουν συμβεί, με ένα αυτομαστίγωμα, κατόπιν εντολής Καραμανλή, καθαρίσαμε! Και αυτομαστιγωμένος και "καθαρός" θα βρεθεί και πάλι στη λίστα της Α΄ Αθηνών, για να διεκδικήσεις την ψήφο του αθηναϊκού λαού!
Και επειδή, ως γνωστόν, εμείς οι Έλληνες δεν φημιζόμαστε για την πολιτική μας συνείδηση, θα ξαναδούμε τον "λαμπρό" και φέρελπι πολιτικό και πάλι στα έδρανα της Βουλής, να δίνει το αγώνα του για να επανέλθει η δεξιά στην εξουσία!
Αυτή είναι η νέα πραγματικότητα, όπως την διαμόρφωσε η πολιτική του απόντα πρωθυπουργού. Αυτή είναι η χώρα που ονειρευόταν ο "μεγάλος ηγέτης" Καραμανλής, τον οποίο ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ θεωρούσαν ως τεράστια προσωπικότητα, ακόμη και στελέχη που ανήκουν (ή ανήκαν) στο χώρο της Δημοκρατικής παράταξης!
Και σε ότι αφορά τους δεξιούς, δε με αφορά, ας πιστεύουν ότι θέλουν. Αλλά, οι υπόλοιποι; Τον Καραμανλή;
Να τι σημαίνει έλλειψη γνώσης στην ιστορία, μη ύπαρξη πολιτικής συνείδησης, κοντή μνήμη!
Να γιατί ο Βουλγαράκης θα αυτομαστιγωθεί αν του το ζητήσει ο Καραμανλής! Μπανανία καταντήσατε τη χώρα αδέξιοι της δεξιάς! Μπανανία!!!
ΓΓΑ

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

Το γάντι!

Κάποτε, οι άντρες, όταν τους πετούσαν το γάντι, έσπευδαν να το σηκώσουν, αποδεχόμενοι την πρόκληση. Κάτι ανάλογο περιμένουμε όλοι οι Έλληνες πολίτες. Ο Γιώργος Παπανδρέου χτες, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε, πέταξε το γάντι στον απόντα πρωθυπουργό, ώστε η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές μέχρι το καλοκαίρι. Κατέθεσε προτάσεις διεξόδου από την εγχώρια οικονομική κρίση, που η κυβέρνηση της αδεξιότητας προσπαθεί να εντάξει στο διεθνές κλίμα. Μίλησε για τα πάντα και απάντησε σε κάθε ερώτηση.
Αντ΄αυτού; Ένας θλιβερός πρωθυπουργός προσπάθησε να μεταφέρει το πρόβλημα, μίλησε πάλι για "σοβαρότητα και υπευθυνότητα" προκαλώντας απορία στην κοινωνία, πώς είναι δυνατόν ένας πολιτικός άντρας να μιλάει για κάτι που δεν γνωρίζει! Γιατί, ας μην κρυβόμαστε, οι λέξεις "σοβαρότητα και υπευθυνότητα" είναι ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ για την κυβέρνηση της δεξιάς.
Προσπάθησε να πείσει, αλλά πλέον ο χρόνος μετρά εις βάρος του. Και για πολλοστή φορά προκαλώ τον οιονδήποτε να μου πει ΕΝΑΝ τομέα στον οποίο η κυβέρνηση έκανε κάτι! Χωρίς να θέλω να προκαταλάβω, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.
Έβγαλε δε τα παπαγαλάκια του, να σχολιάζουν τη συνέντευξη Τύπου Του Παπανδρέου! Ποιοι; Οι ανύπαρκτοι! Οι άνθρωποι που κατάφεραν σε μια 5ετία να καταβαραθρώσουν τη χώρα!
Όμως, επί της ουσίας, δεν απάντησε! Δεν έφτασε στο σημείο να σηκώσει το γάντι! Τρέμει! Και η χτεσινή του εικόνα το απέδειξε για μια ακόμη φορά! Ας τον καληνυχτίσουμε! Τον άνθρωπο που χρεοκόπησε τη χώρα και τις ελπίδες της!

ΓΓΑ

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

Η ώρα (;) του Καραμανλή!

Να, λοιπόν, που σε αυτή τη χωρα η ιστορία επαναλαμβάνεται, 50 χρόνια αργότερα. Αναβιώνει με το χειρότερο πρόσωπο, η καραμανλική περίοδος 1955-1963. Πώς να εξηγηθεί και με ποιο τρόπο το γεγονός ότι έρχονται οι αγρότες της Κρήτης να συζητήσουν με τον αρμόδιο υπουργό και αντ΄αυτου, στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, τους υποδέχονται τα ΜΑΤ! Προφανώς ο απών στις Βρυξέλλες υπουργός να είχε εξουσιοδοτήσει τα ΜΑΤ, προκειμένου να συζητήσουν (ή να "συζητήσουν";) τα προβλήματα που τους απασχολούν!!!
Το προηγούμενο διήμερο γίναμε μάρτυρες, για πολλοστή φορά από το 2004, οπότε και ανέλαβε αυτή η κυβέρνηση τα καθήκοντά της, μιας σειράς γεγονότων, που προκάλεσαν την κοινή γνώμη, με αποκορύφωμα τη ρίψη δακρυγόνων και χημικών κατά των Κρητών αγροτών, την ώρα που έφτασε στο λιμάνι για να συζητήσει μαζί τους ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Και η κυβέρνηση της αθλιότητας, του ξεπεσμού και των λαμόγιων, δε ζήτησε στοιχειωδώς συγνώμη από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσαης, τον τέταρτο κατά σειρά πολίτη της χώρας!
Και ο κατά τα άλλα, μέχρι τη ΔΕΘ, λαλίστατος πρωθυπουργός; Κοιμάται στον βαθύ ύπνο της ακυβερνησίας, στην οποία έχει παραδώσει τη χώρα... Μια χώρα, που "κυβερνάται" από το Μαρκογιαννάκη και τα ΜΑΤ... Μια χώρα που πριν 5 χρόνια, βρισκόταν στο σκληρό πυρήνα της ΟΝΕ και σήμερα είναι ΣΕ ΟΛΑ ουραγός. Αυτή είναι η Ελλάδα του νεο-Καραμανλισμού, αυτή είναι η χώρα των χαμηλών προσδοκιών... Μια χώρα που κυβερνήθηκε από τον αντ΄αυτού Ρουσόπουλο και που η παραίτηση του Θεόδωρου, έδειξε την απόλυτη γύμνια του συστήματος Ν.Δ.
Ο πρωθυπουργός του "όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά", της "σεμνότητας και ταπεινότητας", της αλαζονίας και του αυταρχισμού, λουφάζει κρυπτόμενος. Και δεν διαθέτει τη στοιχειώδη τσίπα να ζητήσει συγνώμη απο τον Γιώργο Παπανδρέου για τη χτεσινή υποδοχή του από τα ΜΑΤ στον Πειραιά!
Ας κυττάξει το ρόλόι του ο κύριος Καραμανλής και επιτέλους ας δείξει για ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ, υπευθυνότητα, οδηγώντας τη χώρα σε εκλογές, για να σταματήσει το αίσχος της ακυβερνησίας. Είναι η μόνη πολιτική του πράξη που θα του δώσει το δικαίωμα να λέει ότι έπραξε κάτι καλό για τη χώρα...

ΓΓΑ

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2009

Τραγωδία ή φάρσα;

Διατάξεις που δίνουν στις στρατιωτικές αρχές «το πάνω χέρι» για την αποκατάσταση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, όταν οι αστυνομικές αρχές αδυνατούν να ελέγξουν την κατάσταση, προωθεί η κυβέρνηση.
Η δυνατότητα στρατιωτικής παρέμβασης επιτρέπεται σε περίπτωση που η χώρα ή μία περιφέρειά της κηρυχθεί σε κατάσταση πολιορκίας, με βάση το άρθρο 48 του Συντάγματος, που αποτελεί μία από τις πλέον βεβαρημένες ιστορικά διατάξεις, αφού μπορεί να οδηγήσει σε «πάγωμα» θεμελιωδών συνταγματικών διατάξεων που προστατεύουν ατομικά δικαιώματα.
Οι επίμαχες συνταγματικές διατάξεις έχουν σε κάθε φάση αναθεώρησης αποτελέσει λόγο τριβής και αντιπαραθέσεων, αφού επιτρέπουν να εφαρμοστεί η νομοθεσία για την κατάσταση πολιορκίας σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων, εκδήλωσης ένοπλου κινήματος κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά και σε περίπτωση άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας.
Ωστόσο, ιδίως η τελευταία περίπτωση έχει επικριθεί ως ασαφής και αόριστη, καθώς δεν διευκρινίζει ρητά την έννοια της απειλής που πρέπει να αφορά την εξωτερική και όχι την εσωτερική ασφάλεια, για να μην υπάρξει ποτέ κίνδυνος καταστρατηγήσεων.
Αυξημένη πλειοψηφία
Η ενεργοποίηση της νομοθεσίας για την κατάσταση πολιορκίας γίνεται με απόφαση της Βουλής με αυξημένη πλειοψηφία (180 ψήφοι), αλλά σε επείγουσες περιπτώσεις γίνεται και με διάταγμα ύστερα από σχετική πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου και η κυβέρνηση το θέτει για έγκριση στη Βουλή μέσα σε 15 μέρες.
Παρά την ύπαρξη των σχετικών εγγυήσεων δεν μπορεί να μην προβληματίσει η χρονική συγκυρία που προωθούνται οι επίμαχες διατάξεις, αφού είχε προηγηθεί μια ανεξέλεγκτη κατάσταση λόγω καταστροφών και ζημιών που έγιναν σε διάφορες πόλεις, με αφορμή τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικό.
Κυβερνητικοί κύκλοι σημείωναν χαρακτηριστικά ότι οι επίμαχες ρυθμίσεις ήταν έτοιμες από τον περασμένο Ιανουάριο και περιλαμβάνονται απλώς σε ένα πλέγμα διατάξεων που καθορίζει την εξωτερική υπηρεσία των Ενόπλων Δυνάμεων και τη σχέση τους με τις αστυνομικές, λιμενικές και πολιτικές αρχές. Όμως και σε αυτήν την περίπτωση δεν μπορεί να διαφύγει την προσοχή το γεγονός ότι οι ρυθμίσεις έγιναν λίγους μήνες μετά τις πρωτοφανείς πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007 (που θρηνήσαμε πολλά θύματα) και τις οποίες η κυβέρνηση απέδιδε σε ασύμμετρες απειλές, εξωτερικούς εχθρούς κ.λπ.
Και στις δύο δε περιπτώσεις είχαν γίνει συζητήσεις ότι πρέπει να τεθεί η χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κ.λπ.
Δεν μπορεί επίσης να περάσει απαρατήρητη η χρονική συγκυρία των συζητήσεων σε άλλες χώρες (και κυρίως στην Ιταλία του Μπερλουσκόνι), για μέτρα που να επιτρέπουν και στρατιωτική επέμβαση για αποκατάσταση της τάξης.
Στο κυβερνητικό νομοθέτημα αναφέρεται καταρχήν ότι η επαγρύπνηση για την κατοχύρωση και διατήρηση της δημόσιας και κρατικής ασφάλειας, της εφαρμογής των νόμων και των αστυνομικών διατάξεων ανήκει στις αστυνομικές και λιμενικές αρχές.
Αναφέρεται, όμως, ότι οι στρατιωτικές αρχές μπορούν να επέμβουν όταν τεθεί σε εφαρμογή (σύμφωνα με το άρθρο 48 του Συντάγματος) ο νόμος περί καταστάσεως πολιορκίας, οπότε οι εξουσίες των πολιτικών αρχών που ανάγονται στην ασφάλεια του κράτους, την τήρηση της τάξης και την Αστυνομία αναλαμβάνονται και ασκούνται από τις στρατιωτικές αρχές, κατά το μέτρο που θεωρούν αναγκαίο, ενώ οι κατά τόπους αστυνομικές και λιμενικές υπηρεσίες υπάγονται στους στρατιωτικούς διοικητές.
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Πώς θα συνδράμουν οι Ένοπλες Δυνάμεις την Αστυνομία
Τριάντα ένα χρόνια μετά τη θέσπιση του τελευταίου νόμου για την κατάσταση πολιορκίας, η κυβέρνηση προωθεί αναλυτικές διατάξεις για το πώς μπορεί να ενισχυθεί η Αστυνομία από τις Ένοπλες Δυνάμεις για να αποκατασταθεί η τάξη, ύστερα από σχετικό αίτημα που απευθύνει ο διευθυντής της αστυνομικής αρχής, ζητώντας την αναγκαία δύναμη (πεζοπόρα τμήματα, μεταφορικά μέσα, ειδικά οχήματα κ.λπ.) από τον Ανώτερο Διοικητή Φρουράς (ΑΔΦ) και έπειτα από έγκριση του υπουργείου Άμυνας και του ΚΥΣΕΑ.
Προβλέπονται επίσης ότι μετά την έγκριση της ενίσχυσης τα τμήματα αστυνομικών και Ενόπλων Δυνάμεων τίθενται υπό τις διαταγές των κατά τόπους ΑΔΦ και ότι τα στρατιωτικά τμήματα πρέπει να χρησιμοποιούνται σε απόλυτη ανάγκη, εφόσον οι αστυνομικές δυνάμεις από άλλες περιοχές της χώρας αδυνατούν να επιβάλουν την τάξη.
Επικρίσεις για τις διατάξεις του 75. Επίσης προστίθεται ότι τα στρατιωτικά τμήματα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για αστυνόμευση και απώθηση διαδηλωτών, ούτε να διασπείρονται σε μικρές ομάδες (κάτω της διμοιρίας).
Οι πρώτες συνταγματικές διατάξεις το 1975 είχαν επικριθεί έντονα, καθώς οι ασαφείς έννοιες που περιελάμβανε το τότε Σύνταγμα για σοβαρή διαταραχή, έκδηλη απειλή κατά της δημόσιας τάξης και ασφάλειας από εσωτερικούς κινδύνους, μπορούσε να επιτρέψει ποικίλες καταστρατηγήσεις.
Είχε τονιστεί τότε ότι θα μπορούσε να δώσει λαβή για ενεργοποίηση των διατάξεων περί καταστάσεως πολιορκίας η τυχόν ένταση απεργιών σε διάφορους κλάδους της οικονομίας, η ενίσχυση αριστερών κομμάτων με όξυνση της κομματικής διαμάχης και συγκρούσεις διαδηλωτών με την Αστυνομία...
Η επόμενη συνταγματική αναθεώρηση διόρθωσε κάποια πράγματα με μεγαλύτερες εγγυήσεις για ενεργοποίηση των ρυθμίσεων, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει η αοριστία της άμεσης απειλής για την εθνική ασφάλεια, όπου πολλά μπορούν να «χωρέσουν»...
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

Αυτό το δημοσίευμα, που αλίευσα από το www.ethnos.gr, αν μη τι άλλο, προκαλεί! Ιδού, λοιπόν, που μια δεξιά κυβέρνηση και πάλι, θεωρώντας τσιφλίκι της τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, αποφασίζει να τις εμπλέξει σε νέες περιπέτειες, για την αντιμετώπιση του περίφημου «εσωτερικού εχθρού»! Δηλαδή, για μια ακόμη φορά, την πρώτη μετά τη Μεταπολίτευση, επιδιώκει τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων ως ένα είδος Στρατοχωροφυλακής!!!
Πώς οδηγήθηκαν σε αυτή την απόφαση; Προφανώς μετά την πλήρη αποτυχία αντίδρασης της Αστυνομίας να επέμβει κατά τα πρόσφατα επεισόδια, μετά τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή. Μιας Αστυνομίας, που η ίδια η κυβέρνηση οδήγησε σε αυτή την κατάσταση, αφού κατάφερε να την διαλύσει, είτε απομακρύνοντας ικανά στελέχη της κατά τις ετήσιες κρίσεις, είτε αδρανοποιώντας τα, λόγω κομματικών και μόνο κριτηρίων. Και φυσικά, να μη λησμονούμε το γεγονός ότι η Αστυνομία έχει συγκεκριμένη αποστολή, την οποία για να την εκτελέσει, απαιτείται σοβαρή εκπαίδευση, η οποία δεν γίνεται, κάτι το οποίο όλοι οι πολίτες αντιλαμβάνονται.
Και αφού οδήγησε την Αστυνομία στην απαξίωση, η πεφωτισμένη κυβέρνηση της δεξιάς αποφάσισε να εμπλέξει στο ζήτημα της εσωτερικής ασφάλειας και τις Ένοπλες Δυνάμεις… Ποιες Ένοπλες Δυνάμεις; Αυτές, που σε διάστημα 3 ½ ετών υποχρέωσαν να χάσουν 4.800 στελέχη! Και η κυβέρνηση Καραμανλή, τώρα, σκέπτεται να τις καταστήσει περισσότερο αντιπαθείς στην κοινωνία! Και να στρέφεται στρατιώτης εναντίον απεργού πατέρα! Αθλιότητα, αν μη τι άλλο! Έλλειψη σοβαρότητας και προγραμματισμού, από ανθρώπους που πεισματικά επιδιώκουν την πλήρη αποξένωση των Ενόπλων Δυνάμεων από τον πολίτη.
Μας επαναφέρει η δεξιά στις εποχές που ψήφιζαν και τα δέντρα, άρα δικαιολογεί και το πρόσφατο άρθρο για την επιβολή στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα. Μήπως πρέπει να ανησυχούμε σοβαρά και ειδήσεις που περνούν στα ψιλά να τις προσέχουμε περισσότερο; Μήπως η πεισματική άρνηση της κυβέρνησης για συνδικαλισμό στις Ένοπλες Δυνάμεις, να κρύβει από πίσω την φαεινή ιδέα για τη Στρατοχωροφυλακή;
Για μια ακόμη φορά, η ανικανότητα της κυβέρνησης είναι έτοιμη να προκαλέσει ένα ακόμη βαθύ ρήγμα στις σχέσεις Ενόπλων Δυνάμεων και κοινωνίας. Για πολλοστή φορά στη χώρα αυτή είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε επανάληψη της ιστορίας. Μήπως αυτή τη φορά είναι φάρσα; Αν όχι τραγωδία;

Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2009

ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ

Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στη γειτονιά μας, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τα όσα γίνονται γύρω μας. Και μέσα από την εικόνα καταστροφής, βλέπουμε πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος αυτού του ίδιου του ανθρώπου, όταν αποφασίσει να αναλάβει δράση και να ξεπεράσει τις συμβατικές δομές. Στην αδυναμία δράσης φορέων του κράτους, εμφανίζονται οι εθελοντές. Οι ενεργοί πολίτες, που δεν μπορούν να παραμένουν θεατές των γεγονότων, αλλά αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και βγαίνουν μπροστά. Πώς μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Με ποιους όρους;
Η απάντηση είναι, με την Αυτο-οργάνωση και τον Εθελοντισμό.
Η Αυτοοργάνωση είναι απλά ένας τρόπος λειτουργίας και συσπείρωσης ενεργών πολιτών. Είναι ένας τρόπος οργάνωσης που συνήθως επιλέγεται όταν υπάρχει μια νέα αρχή και σηματοδοτεί την ευρεία ανανέωση. Παράλληλα όμως δεν μπορεί να έχει μεγάλη χρονική διάρκεια και θα πρέπει στη πορεία να αντικατασταθεί από άλλες δομές. Στην ανθρώπινη κοινωνία παρατηρούνται διάφορες βαθμίδες ιστορικών τύπων αυτοοργάνωσης, από τη φυσική (οργανική, αγελαία κ.λπ.) αυτοοργάνωση σε διάφορες μορφές σταδιακού μετασχηματισμού της φυσικής αυτοοργάνωσης σε κοινωνική – πολιτισμική. Η αυτοοργάνωση χαρακτηρίζεται από καταστάσεις δυναμικής κινητικής ισορροπίας - ανισορροπίας, η οποία διατηρείται μέσω περίπλοκων προσαρμοστικών αντιφάσεων, μέσω της ανανέωσης βασικών δομών, λειτουργιών και ιδιοτήτων και μέσω της διαρκούς λειτουργικής αυτορρύθμισης όλων των μερών. Οι πρωτοβουλίες των πολιτών, δίνουν την ευχέρεια να προχωρήσουν ζητήματα πέρα από τις στενές κρατικές δομές και αντιλήψεις. Δεν είναι το ζητούμενο να χειραγωγηθούν οι πρωτοβουλίες των πολιτών, αλλά να ενισχυθούν σε ένα πλαίσιο στήριξης με την κρατική βοήθεια.
Η αυτο-οργάνωση έχει οριζόντια δομή και όχι κάθετη. Υπάρχει ένα σημείο αναφοράς και όχι μια γραφειοκρατία.
Σκοπός της αυτοοργάνωσης (ή μάλλον θεωρητικός στόχος προς το παρόν και ελπίζω πράξη σύντομα) είναι να «λειτουργήσει» εκεί που τελειώνει η αρμοδιότητα του κράτους και αρχίζει η κοινωνία. Δηλαδή, οι αυτο-οργανώσεις είναι το σημείο επαφής του κράτους με τους ενεργούς πολίτες αυτής της κοινωνίας.
Ο Εθελοντισμός είναι ένα πολύμορφο και δυναμικό σύστημα όπου η ατομική ολοκλήρωση συναντιέται με τη συλλογική ευημερία. Οι μορφές που παίρνει η εθελοντική προσφορά σήμερα διευρύνονται διαρκώς και εκτείνονται σε όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής από την παροχή υπηρεσιών φροντίδας ως τις οργανωμένες δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, κι από τη δραστηριοποίηση ομάδων πολιτών για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών ως την παροχή εκπαίδευσης σε κοινωνικά αποκλεισμένα άτομα ή ομάδες. Η εθελοντική δράση, από την άλλη πλευρά, αποτελεί η ίδια μια μαθησιακή εμπειρία, αναπτύσσοντας τις κοινωνικές, επικοινωνιακές και επαγγελματικές δεξιότητες του εθελοντή. Ο ίδιος ο εθελοντής δεν είναι μόνο πομπός αλλά και δέκτης των ωφελειών που απορρέουν από την εθελοντική του δράση.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, διαπιστώνεται πως δεν επιδιώκεται η συγκρότηση ακόμη ενός κρατικού ή κρατικοδίαιτου μηχανισμού, αλλά η διαμόρφωση πλαισίου για έναν «άλλο» τρόπο δράσης, με έμφαση στον άνθρωπο, στην κοινωνία και στα προβλήματα που την απασχολούν, σε κάθε επίπεδο.
Βρισκόμαστε σε κομβικό σημείο. Το κράτος, με το πολυπλόκαμη και γραφειοκρατική Διοίκησή του, έχει καταστεί απολύτως ανελαστικό. Οι ενεργοί πολίτες, με πρόγραμμα και δράσεις, μπορούν να συμβάλλουν αποφασιστικά στην αφύπνιση της κοινωνίας. Βασική προϋπόθεση είναι να πειστεί ο πολίτης να πάψει να κλείνεται στους 4 τοίχους του εαυτού του και του σπιτιού του και να γίνει ενεργός! Να σηκωθεί από τον καναπέ του, να βγει στο δρόμο, να συζητήσει, να ξεπεράσει τη μοναχική διαδρομή του και να αφήσει πίσω του το «εγώ» για χάρη του «εμείς».
Βασικό συστατικό της αυτοοργάνωσης δεν είναι μόνο η αντιμετώπιση, αλλά η πρόληψη. Προετοιμαζόμαστε για δράση. Προλαμβάνουμε το κακό!
Ο ενεργός πολίτης, που έχει νιώσει βαθιά μέσα του την ανάγκη της δράσης, επιδιώκει να προλάβει το κακό! Φροντίζει το δάσος, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες να καθαρίσει από κάθε επικίνδυνο στοιχείο μια δασική έκταση, περιφρουρεί και προστατεύει κάθε δέντρο. Γύρω από κάθε στοιχείο της φύσης, διαμορφώνει με κάθε τρόπο, τη μέγιστη δυνατότητα προστασίας του. Οι δράσεις του καθαρισμού των ακτών, του καθαρισμού των ποταμών και χειμάρρων, οι δράσεις της εθελοντικής προστασίας κάθε στοιχείου που μας δίνει ζωή και ανανεώνει τον αέρα που αναπνέουμε, αποτελούν τα σημαντικότερα συστατικά για το περιβάλλον και είναι απόρροια της αυτοοργάνωσης των ενεργών πολιτών, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας. Συμμετοχή και μόνο συμμετοχή. Γιατί το «εμείς» είναι το αύριο, ενώ το «εγώ» χάνεται στο χτες.
Και λίγα για τη συμμετοχικότητα. Η συμμετοχική ιδέα απαντά με την πρόταση - αίτημα μιας εκτεταμένης αλλαγής και ουσιαστικής κατά το περιεχόμενο βελτίωσης της σχέσης κράτους - πολίτη - κοινωνίας. Η απάντηση που δίνει είναι ότι με την μεγαλύτερη δυνατή ενεργοποίηση συμμετοχής σε υπάρχοντες δημόσιους, ιδιωτικούς και κοινωφελείς θεσμούς και οργανώσεις, καθώς και με την δημιουργία νέων, ελαττώνεται σημαντικότατα το έλλειμμα και η κρίση αντιπροσώπευσης, το οποίο παρατηρείται τις τελευταίες δεκαετίες στη λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Το σημαντικό είναι ότι η διεύρυνση της συμμετοχής, θα οδηγήσει στη διαφοροποίηση, δομικά και λειτουργικά, μεγάλου μέρους της κρατικής διοίκησης στην καθημερινότητά της. Η διοίκηση, συμπεριλαμβανόμενης και της εκάστοτε κυβέρνησης, δεν θα εμφανίζει τον σημερινό εξουσιαστικό χαρακτήρα που είναι το στίγμα της, αλλά θα παίζει περισσότερο τον ρόλο του παραλήπτη ατομικών αιτημάτων μεταξύ ανταγωνιζομένων πολιτικών. Κάτι τέτοιο θα οδηγήσει, όπως έχει ήδη γίνει αλλού, στην ουσιαστική αλλοίωση της κρατικής εξουσίας. Μεταξύ της ψηφοθηρικής/κομματικοκρατίας και της αγορακρατικής/κερδοσκοπίας υπάρχει ένας τρίτος θεσμικός χώρος, ο οποίος καθορίζεται από την κοινωνία των πολιτών και από αυτόνομες και ανεξάρτητες Αρχές, ο πολλαπλασιασμός των οποίων αποτελεί κεντρική θέση της συμμετοχικής ιδέας.
Είναι σημαντικό πλέον να καταστεί συνείδηση, πως καθένας από εμάς αποτελεί οντότητα δράσης. Ας πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας. Ας αυτοοργανωθούμε γινόμενοι ο κάθε ένας από εμάς ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ. Όλοι καταφερόμαστε κατά των μεγάλων βιομηχανιών που ρυπαίνουν. Ας δούμε τη ρύπανση που προκαλούμε ο κάθε ένας μας, όταν δεν υπολογίζουμε την ανακύκλωση, όταν πετάμε τα αποτσίγαρα στο δρόμο, όταν αφήνουμε σκουπίδια στις παραλίες ή στα δάση. Σήμερα, από εδώ, μπορούμε όλοι να ξεκινήσουμε και να σημάνουμε την ώρα δράσης. Και κάθε φορά που θα κυττάμε το ρολόι μας να λέμε πως είναι ΩΡΑ ΔΡΑΣΗΣ, η ώρα του ενεργού πολίτη, η δική μας ώρα, η δική σας ώρα, η ώρα των παιδιών και των παιδιών των παιδιών μας.

ΓΓΑ