Απορίες....

Απαισιόδοξος ο Γ. Παπακωνσταντίνου για

τη διάρκεια της κυβέρνησης

Απαισιόδοξος σε ότι αφορά στη διάρκεια της θητείας της κυβέρνησης εμφανίζεται ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, σε συνέντευξή του στο γερμανικό οικονομικό περιοδικό «Wirtschaftswoche». Σημειώνει ότι δεν του αρέσει «το πως ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, συμμετέχουν στην κυβέρνηση με μισή καρδιά», ωστόσο, δηλώνει βέβαιος ότι η χώρα θα παραμείνει στην Ευρωζώνη.

«Είναι σημαντικό να δούμε τώρα τα γεγονότα ως μια κλήση αφύπνισης», υπογραμμίζει ο κ. Παπακωνσταντίνου, συμπληρώνοντας πως «πρέπει να αλλάξει εκ θεμελίων ο τρόπος που λειτουργούν οι δημόσιες υπηρεσίες και το κράτος, το φορολογικό σύστημα και η κοινωνική πρόνοια».

Παράλληλα, υπεραμύνεται της πολιτικής που άσκησε και αναφέρεται στα βήματα προόδου που σημειώθηκαν, με την μείωση π.χ. του πρωτογενούς ελλείμματος κατά 8% σε δύο χρόνια και με την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στο φορολογικό σύστημα, στο σύστημα υγείας και στο συνταξιοδοτικό. Αναφέρει ακόμα και το γεγονός ότι φορολογικοί παραβάτες οδηγούνται πλέον στη φυλακή.

Για τον κυβερνητικό συνασπισμό που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές, εξηγεί ότι θα προτιμούσε ένα σχήμα όπως στην Γερμανία, όπου όλα τα κόμματα ορίζουν υπουργούς, ενώ σχετικά με τους υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, σημειώνει ότι πολλοί από αυτούς δεν υπήρξαν ιδιαίτερα επιτυχημένοι στην τελευταία τους θητεία και αναφέρει ότι θα προτιμούσε περισσότερους τεχνοκράτες και φρέσκα πρόσωπα.

Προβλέπει ότι αυτός ο συνασπισμός συνιστά μεγάλη πολιτισμική μεταβολή για την Ελλάδα και τάσσεται υπέρ της κατάργησης του μπόνους των 50 εδρών που δίνει ο εκλογικός νόμος στο νικητή.

Από τη νέα κυβέρνηση δηλώνει ότι περιμένει να προωθήσει αποφασιστικά τη σύνδεση της απόδοσης των δημοσίων υπαλλήλων με την αμοιβή τους και τονίζει ότι το πολιτικό σύστημα και η δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα αντιτάσσονται στην αλλαγή.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την απροθυμία χωρών όπως η Φινλανδία, η Γερμανία και η Ολλανδία να συνεχίσουν να συμμετέχουν στην παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα, ο κ. Παπακωνσταντίνου αναφέρει ότι αυτές οι χώρες επωφελήθηκαν πάρα πολύ από το ευρώ και ιδιαίτερα η Γερμανία και πως θα έπρεπε η Καγκελάριος Μέρκελ να επισκεφθεί την Ελλάδα, αλλά και την Ιταλία και την Ισπανία. «Οπωσδήποτε θα υπήρχαν διαδηλώσεις, αλλά εάν σεβόταν τα συναισθήματα των ανθρώπων και δεν παρουσιαζόταν ως κατακτητής, η επίσκεψη θα είχε πολύ σημαντικό αποτέλεσμα. Η Γερμανία και η γερμανική κυβέρνηση προκαλούν την εντύπωση ότι δεν γνωρίζουν πώς πρέπει να χειριστούν την τεράστια δύναμη που έχουν στην Ευρώπη. Μερικές φορές η Γερμανία κοιτάζει υπερβολικά προς το εσωτερικό της. Θα έπρεπε να χρησιμοποιεί έξυπνα τη δύναμή της και να είναι συγχρόνως ανεκτική», επισημαίνει.

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών πάντως, δεν θεωρεί ότι η κυβέρνηση της οποίας ήταν μέλος μπορούσε να έχει κάνει διαφορετικές επιλογές στην αντιμετώπιση της κρίσης ή να έχει ενεργήσει ταχύτερα, καθώς, όπως λέει, όταν ανέλαβε, «τα πράγματα ήταν ήδη τελείως εκτός ελέγχου» και προσθέτει ότι η οικονομική ύφεση του 2008, προκάλεσε την εκτόξευση του χρέους. «Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να λάβουμε με διαφορετικό τρόπο τις σημαντικές αποφάσεις. Κάποια πράγματα δεν εξαρτώνται από εμάς. Θα επιθυμούσαμε ένα καθαρά ευρωπαϊκό πρόγραμμα βοήθειας, όμως η Γερμανία επέμεινε να συμπεριλάβει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στην Ελλάδα το ΔΝΤ θεωρείται οργανισμός που καταστρέφει τις εθνικές οικονομίες. Αυτό δημιούργησε δυσφορία», εξηγεί, αλλά διευκρινίζει ότι τελικά το ΔΝΤ στην πράξη ήταν συχνά πιο ρεαλιστικό ως προς τους στόχους και τον χρόνο επίτευξής τους από ότι οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι, επισημαίνει, επέμεναν επειδή ορισμένα κράτη-μέλη ασκούσαν πίεση.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63687904

Αυτή ήταν η συνέντευξη που παραχώρησε ο πρώην τσάρος της ελληνικής οικονομίας, ο γνωστός και ως «ύπαρχος του Τιτανικού». Δεν του αρέσει «πως ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, συμμετέχουν στην κυβέρνηση με μισή καρδιά», ωστόσο, δηλώνει βέβαιος ότι η χώρα θα παραμείνει στην Ευρωζώνη.

Πολύ ωραία μας τα λέει ο κος Παπακωνσταντίνου, ειδικά όταν αναφέρεται στην οικονομική πολιτική που ακολούθησε. Δεν αναφέρει κάπου, όμως, πώς η χώρα, ενώ, σύμφωνα με όσα ο ίδιος ισχυριζόταν, το 2012 θα «έβγαινε στις αγορές», υποχρεώθηκε σε κούρεμα και σε ύφεση για Πέμπτη χρονιά. Δε μας εξηγεί πώς η ανεργία έχει φτάσει σε πρωτοφανή ποσοστά, πώς οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη, με τη μορφή ντόμινο, πώς το σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει ΠΛΗΡΩΣ, πώς τα φορολογικά συστήματα αλλάζονται συχνότερα από πουκάμισα, πώς δημιουργείται πλεόνασμα, πώς τα έσοδα των ΔΟΙ είναι λιγότερα κατά 40% αυτών του 2010, πώς το κράτος ΔΕΝ αποδίδει ΦΠΑ σε επιχειρήσεις, πώς ενώ υπάρχουν ΔΟΙ το χαράτσι των ακινήτων το έχει «χρεωθεί» η ΔΕΗ. Μήπως οφείλει κάποιες εξηγήσεις για το περίφημο πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ; Για την κατάρρευση της ΔΕΗ; Για τους μεγάλους χρεώστες της ΔΕΗ που ΔΕΝ έκανε το παραμικρό, είτε ως ΥΠΟΙΚ, είτε ως Υπουργός Ενέργειας; Μήπως μπορεί να μας εξηγήσει, επίσης, πόσο κέρδισε η οικονομία της χώρας με τις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, με την κατάργηση δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα, καλοκαιριού; Πόσο περιόρισε την ανεργία το άρθρο 16 του Ασφαλιστικού Νόμου; Δεν πρέπει να εξηγήσει στο λαό τι γίνεται με το σπίτι του στη Βραυρώνα; Πόσο νοικιάζει το πετρόχτιστο στη Σέριφο; Με τι ασχολείται σήμερα; Πού εργαζόταν πριν γίνει ακριβοπληρωμένος δημόσιος λειτουργός;

Μας έχει εξηγήσει επαρκώς γιατί η χώρα μπήκε στο μηχανισμό στήριξης, γιατί το Δεκέμβρη του 2009 και το Γενάρη του 2010 ΔΕΝ δανείστηκε από τις αγορές; Πριν την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης, τι διαπραγματεύσεις έγιναν;

Σε ότι αφορά το συνταξιοδοτικό, τι μεταρρυθμίσεις έγιναν; Σταμάτησε, ας πούμε, βουλευτής να λαμβάνει σύνταξη από ταμείο του, από τη Βουλή και από όπου αλλού; Ή οι περίφημες μεταρρυθμίσεις είχαν ως στόχο τους απλούς πολίτες, που γνώρισαν καλά στο πετσί τους τι θα πει μεταρρυθμίσεις;  

Και μια τελευταία ερώτηση προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά: «Πότε θα ανοίξει το φάκελο για την ένταξη της χώρας στη μηχανισμό στήριξης;»

γγα  

Αύξηση της στρατιωτικής θητείας. Μύθοι και αλήθειες

Εμπρός στο δρόμο που «χάραξε» ο πρώην ΥΕΘΑ κος Μπεγλίτης! Αφού είναι αυτός που πρώτος «άνοιξε» το θέμα της αύξησης της στρατιωτικής θητείας, στα πλαίσια της αντιμετώπισης του προβλήματος των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠ.ΟΠ). Ποιο είναι αυτό το πρόβλημα; Ότι οι ΕΠ.ΟΠ, μετά τη συμπλήρωση του υποχρεωτικού χρόνου παραμονής, παραιτούνται, προκαλώντας ένα τεράστιο κενό σε επιχειρησιακές θέσεις. Εκτός αυτού, παρά την οικονομική κρίση, η προσέλευση ήταν και παραμένει χαμηλή. Οι λόγοι είναι πολλοί και δε θα αναλυθούν σε λίγες γραμμές. Η ουσία είναι πως αυτός ο θεσμός που ξεκίνησε με μεγάλες φιλοδοξίες το 2001, μετά από 11 χρόνια καταρρέει. Και οι ευθύνες, για την αποτυχία, είναι και πολλές και μεγάλες.

Τι σημαίνει «αύξηση της στρατιωτικής θητείας» κατά 3 ολόκληρους μήνες; Αφενός θα υπάρξει οικονομική επιβάρυνση για τις οικογένειες των οπλιτών από την περαιτέρω τρίμηνη παρουσία τους στο στρατό, σε μια περίοδο που οι οικονομικές δυσκολίες είναι τεράστιες και τα προβλήματα ανυπέρβλητα και αφετέρου διότι θα αυξηθεί και η υπηρεσιακή δαπάνη για το προσωπικό.

Εκτιμάται πως για τρεις μήνες θητείας το κόστος για το στρατό (σίτιση, ένδυση, υπόδηση) θα είναι 400 ευρώ επιπλέον για κάθε στρατιώτη, φτάνοντας συνολικά τα 3.000 ευρώ από τα 2.400 ευρώ σήμερα. Κάποιοι επικαλούνται πως το μόνο θετικό είναι πως στο 12μηνο θα υπάρξουν μεταθέσεις στους τόπους καταγωγής-διαμονής, οι οποίες σήμερα δεν ισχύουν, κάτι το οποίο όπως όλοι καλά γνωρίζουμε ότι δεν συμβαίνει για ένα μεγάλο αριθμό στρατιωτών.

Το μεγάλο πρόβλημα των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι η αύξηση ή η μείωση της θητείας. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η δομή. Σε μια χώρα 11.000.000 δε νοείται δομή Κίνας. Μόνο στο Στρατό Ξηράς υπάρχουν 13 Αντιστράτηγοι… Υπάρχουν 850 περίπου Μονάδες, δηλαδή 850 σφραγίδες Διοικήσεων, όταν οι ΗΠΑ έχουν 350 ή 400! Δηλαδή σε μια χώρα με έκταση 131.944 τ.χλμ βρίσκουμε υπερδιπλάσιο αριθμό Μονάδων!

Και φυσικά, το σημαντικότερο από όλα, είναι η υποτελής σχέση της ηγεσίας των ΕΔ προς την πολιτική ηγεσία. Εδικά από το 2004 και μετά, οπότε και σχεδόν διπλασιάστηκε ο αριθμός των Κέντρων Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, σε μια χώρα με τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα, προκειμένου να ικανοποιηθούν αιτήματα βουλευτών συγκεκριμένων περιοχών! Και φυσικά, υπάρχει «μηχανισμός» εξυπηρέτησης των ημετέρων! Έχει, δηλαδή, στηθεί ένας ρουσφετολογικός μηχανισμός, που βασίζεται στην εξυπηρέτηση (ή «εξυπηρέτηση»;) του στρατευμένου από το βουλευτή. Με την επικείμενη αύξηση της θητείας, η σχέση αυτή θα «δεθεί» ακόμη περισσότερο, αφού είναι γεγονός, πως παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες, υπάρχουν πάντα οπλίτες δυο ταχυτήτων.

Δυο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό. Ούτε λάθος απόφαση ανατρέπεται με λάθος απόφαση. Η μείωση της θητείας το 2009, με τον τρόπο που έγινε, ήταν μεγάλο λάθος. Τώρα γίνεται ένα άλλο λάθος, με την επαναφορά της θητείας στους 12 μήνες. Την πρώτη φορά προκλήθηκε αναστάτωση και πρόβλημα στην επάνδρωση των Μονάδων. Τώρα, εν μέσω οικονομικής κρίσης, προστίθεται ένα ακόμη πρόβλημα στην ελληνική οικογένεια, αφού επιβαρύνεται με ένα επιπλέον χαράτσι 3 μηνών.

Η δικαιολογία ότι η αύξηση της θητείας αποτελεί ισοδύναμο μέτρο για να μην περικοπούν οι μισθοί των στρατιωτικών είναι ένας τεράστιος μύθος! Εάν ήθελαν να μην περικόψουν μισθούς και συντάξεις θα φρόντιζαν να συμμάζευαν Μονάδες, να γινόταν εξορθολογισμός του συστήματος Ένοπλες Δυνάμεις, να αξιοποιούσαν την ακίνητη περιουσία των τριών Κλάδων. Αντ’ αυτού; Μοίραζαν στρατόπεδα αριστερά και δεξιά οι εκάστοτε ΥΕΘΑ, χρήματα σε δεξιώσεις, αλόγιστες σπατάλες σε εξοπλιστικά προγράμματα και προώθηση ανικάνων σε ηγετικές θέσεις, φίλα, όμως προσκείμενων στις πολιτικές ηγεσίες.

Φυσικά, επειδή παραδοσιακά οι ΕΔ αποτελούσαν προνομιακό χώρο της ΝΔ και γενικότερα των συντηρητικών κομμάτων, είχαν υποσχεθεί πολλά προς τα στελέχη – ψηφοφόρους, με πιο πρόσφατο τη μη περαιτέρω περικοπή μισθών και συντάξεων. Τώρα, που τα κουκιά δε βγαίνουν, προσπαθούν με δήθεν ισοδύναμα να ισοφαρίσουν την προεκλογική αμετροέπεια. Όμως, η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως δεν θα τα καταφέρουν. Και δεν θα τα καταφέρουν, γιατί οι σχεδιασμοί επί χάρτου έχουν αποτύχει σε όλα τα επίπεδα!   

Αλήθεια, η περίφημη αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας θα πάει υπέρ των ΜΤ ή στο γνωστό Ταμείο, που έγινε για την αποπληρωμή του επαχθούς χρέους;;;;  

γγα

Το μήνυμα των εκλογών

Ο σοφός λαός, όταν φτάνει στην κάλπη, δείχνει να διαθέτει και μνήμη και κρίση. Μνήμη, γιατί θα ήταν αδύνατον να λησμονήσει τι του συνέβη τα τελευταία 2 χρόνια και κρίση, γιατί έστειλε ηχηρότατο μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, ότι «δεν πάει άλλο». Τα τελευταία χρόνια, από τις εκλογές του 2004 και μετά και ειδικότερα μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, άρχισε να ξηλώνεται το πουλόβερ. Η οικονομική κρίση ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα της περίφημης «θωρακισμένης οικονομίας» κατά Καραμανλή. Από το τέλος του Απρίλη 2010 η χώρα ζει την απόλυτη παράνοια. Η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης προέκυψε ως αποτέλεσμα μιας απαράδεκτης οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε από το τέλος των εκλογών του Οκτώβρη 2009 και για ένα εξάμηνο, οπότε η χώρα βρισκόταν στον αυτόματο πιλότο, ενώ ταυτόχρονα δεχόταν επιθέσεις με δηλώσεις εκ των έσω. Η κατάληξη αυτής της επιλεγμένης πολιτικής ήταν η ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης και η υπογραφή δυο σκληρών μνημονίων. Ποια ήταν η δικαιολογία των πολιτικών φωστήρων; «Η σωτηρία της χώρας», την οποία ουδέποτε αισθάνθηκαν την ανάγκη να εξηγήσουν πώς την εννοούν.

Οι εκλογές της 6^ης Μαΐου 2012 προέκυψαν από πιέσεις που άσκησε ο εκ των συνεταίρων της κυβέρνησης Παπαδήμου, ο οποίος έχοντας χάσει κάθε αίσθηση μέτρου προεκλογικά, μιλούσε από βήματος για αυτοδυναμία. Μόνο που λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο και εν προκειμένω τον κυρίαρχο λαό. Γιατί οι εκλογές είναι το μόνο μέσο έκφρασης της λαϊκής βούλησης. Το αποτέλεσμα ήταν οδυνηρό για τα δυο κόμματα εξουσίας, αφού αθροιστικά βρέθηκαν στο 33%, με συνέπεια ξαφνικά να βρεθούν εκτός κουτάλας εξουσίας.

Τα όσα γίνονται αυτές τις μέρες είναι σίγουρα πρωτόγνωρα. Από τη μια οι δανειστές έχουν «παγώσει» με τα αποτελέσματα των εκλογών σε Ελλάδα και Γαλλία, από την άλλη η άρχουσα τάξη της χώρας προσπαθεί με κάθε τρόπο να εμποδίσει το σχηματισμό κυβέρνησης στην οποία δε θα συμμετέχουν τα δυο κόμματα εξουσίας. Οι αρχηγοί των δυο κομμάτων δε δέχονται συνεργασία με τους ουσιαστικούς νικητές των εκλογών, μιλούν για «ψήφο ανοχής», με τα παπαγαλάκια τους διαρρέουν ότι η τρόικα μας ετοιμάζει «εκπλήξεις», με τους τραπεζίτες και τα κατευθυνόμενα μμε προσπαθούν και επιτυγχάνουν σύγχυση των πολιτών αυξάνοντάς τους το αίσθημα φόβου και ανασφάλειας. Κουνάνε το φύλλο των μισθών και συντάξεων, μιλάνε για το «κόμμα της δραχμής», προσπαθούν με κάθε τρόπο, να κερδίσουν χρόνο και φυσικά πιέζοντας να πετύχουν το στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την εκ νέου κατάληψη της εξουσίας από την πίσω πόρτα και κατά παράβαση της εντολής του κυρίαρχου λαού. Επιδιώκουν προσφυγή στις κάλπες που θα έχουν προκαλέσει αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο μαρασμό, δείχνοντας με το δάχτυλο την Αριστερά! Ποιοι; Τα κόμματα της «αυτοδυναμίας των καλπονοθευτικών νόμων», τα κόμματα που επί σειρά ετών καπηλεύτηκαν τη λαϊκή βούληση, που διαμόρφωσαν το σημερινό περιβάλλον, που έγιναν καθεστώς!

Το ίδιο το σύστημα, μάλιστα, για να ανακόψει διαρροές, διαμόρφωσε και εκτρωματικά σχήματα των οποίων ηγούνται «πετυχημένοι άνθρωποι της αγοράς»! Ονόματα δεν αναφέρονται, πλέον είναι γνωστοί σε όλους! Και ποιοι είναι αυτοί οι «πετυχημένοι άνθρωποι της αγοράς»; Αυτοί που ανδρώθηκαν και μεγαλούργησαν με ΚΡΑΤΙΚΑ κονδύλια, πάσης φύσεως, που μόλις στέρεψε το κρατικό χρήμα άρχισαν να κατηγορούν το κράτος και τις λειτουργίες του και τώρα θέλουν και να μας κυβερνήσουν! Αυτοί όλοι οι «πετυχημένοι άνθρωποι της αγοράς» καλό είναι να καθίσουν στην άκρη και να ηρεμήσουν γιατί και γι αυτούς ο λαός έχει ΚΑΙ μνήμη ΚΑΙ κρίση, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να του προκαλέσουν σύγχυση!

Μόνο που και τη νέα προσφυγή στις κάλπες την τρέμουν! Γιατί πλέον τα επιχειρήματά τους αποδεικνύονται τόσο αδύναμα μπροστά σε αυτό που έχουν προκαλέσει στην κοινωνία. Διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό, διέλυσαν την εργασία, διέλυσαν το κοινωνικό κράτος, διέλυσαν την Παιδεία. Στις οριζόντιες περικοπές περιορίστηκαν οι περίφημες μεταρρυθμίσεις, με τη μετενέργεια ετοιμάζονται να φέρουν τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα στα 200 ευρώ και ακόμη υπάρχουν εργαζόμενοι που έχουν πειστεί από τα πάσης φύσεως παπαγαλάκια του συστήματος και θέλουν «κυβέρνηση για να μη ζήσει ο τόπος τα χειρότερα»! Ποια θα είναι αυτά τα χειρότερα; Ότι θα μας πάνε σε άλλο νόμισμα εκτός ευρώ; Μα αυτό και ο πλέον άσχετος μπορεί να το αντιληφθεί! Με μια διαφορά! Όταν φεύγεις μόνος, φεύγεις με τους όρους σου! Όταν σε διώχνουν, τότε σε ξεσκίζουν! Γιατί θα μας υποχρεώσουν σε έξοδο, αφού προηγουμένως έχουν «δέσει» από κάθε άποψη πως οτιδήποτε θα τους ανήκει, ακόμη και η ιδιωτική περιουσία των πολιτών!

Αυτή είναι η «ευρωπαϊκή προοπτική» της χώρας; Αυτό είναι η «παραμονή στο ευρώ»; Δηλαδή, μεγαλύτερη δυστυχία σε ένα πείραμα που δεν «βγαίνει»; Δηλαδή, τι χειρότερο θα συμβεί αν αποφασιστεί η έξοδός μας από το ευρώ με δική μας πρωτοβουλία και αφού προηγουμένως θα έχουμε προκαλέσει όλους αυτούς που επιδιώκουν να πάρουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας;

Το μήνυμα της κάλπης ήταν ξεκάθαρο! Όχι στα κόμματα που επί 38 χρόνια οδήγησαν το τιμόνι της χώρας και το έριξαν στην ξέρα, όχι στα παράνομα Μνημόνια, όχι στους πολιτικούς του life style και της διαφθοράς. Το μήνυμα της κάλπης «έδειξε» κριτική στήριξη σε νέα πρόσωπα, σε άλλα σχήματα, ακόμη και σε πολιτικά μορφώματα, που είναι συνέπεια των αδιέξοδων πολιτικών όλων αυτών των χρόνων. Πολλοί απορούν για την παρουσία της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Γιατί άραγε; Τους χάλασε τη συνταγή το κομματικό έκτρωμα που γιγάντωσε η ανυπαρξία των πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων; Μα γέννημά τους είναι, όπως κάθε παρασιτικό φαινόμενο! Εξάλλου, την αδυναμία ή ανυπαρξία ή ανικανότητα η φύση την καλύπτει έστω και με «παρά φύσει» σχήματα όπως το νεοναζιστικό κόμμα του Μιχαλολιάκου.

Σε ότι αφορά το ΣΥΡΙΖΑ, είναι απίστευτη η λύσσα με την οποία έχουν πέσει πάνω του τα όρνια της ενημέρωσης και της παραπληροφόρησης. Έχουν φροντίσει με έναν ιδιότυπο μηχανισμό να διαστρεβλώνουν οποιαδήποτε δήλωση κάνει κάθε στέλεχός του, με απώτερο στόχο να βγουν οι διαμορφωτές της προπαγάνδας μέσω των σχολίων τους από τις ειδήσεις των 8 και να κατακεραυνώνουν την παράταξη που μπήκε σφήνα στο δικομματισμό. Μα είναι δυνατόν να μας θεωρούν τόσο ηλίθιους και άφρονες; Ή θεωρούν ότι κατέχουν την πάσης φύσεως γνώση όλοι αυτοί οι κατευθυνόμενοι δημοσιογράφοι; Δηλαδή, για όλα τα δεινά της χώρας ευθύνεται ο Στρατούλης και ο Γλέζος; Για όλα τα δεινά ευθύνεται ο Τσίπρας, που μάλιστα κάποιους τους ενόχλησε η παρουσία του στο Παρίσι; Και γιατί όλα τα πυρά στο ΣΥΡΙΖΑ και όχι στους Ανεξάρτητους Έλληνες; Μήπως γιατί οι δεύτεροι είναι ελεγχόμενοι ενώ ο πρώτος όχι; Και αφού ο Καμένος συγκεντρώνει 33 βουλευτές, μαζί με ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΔΗΜΑΡ φθάνουν να έχουν σχεδόν 200 βουλευτές! Γιατί τόση και τέτοια μανία κατά του ΣΥΡΙΖΑ; Εξάλλου, ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή ήταν κατά των Μνημονίων και τήρησε συνεπή πορεία επί 2 ½ χρόνια, χωρίς να υποστείλει τη σημαία. Τα κουκιά τους βγαίνουν. Ψάχνουν για συνενόχους; Γιατί; Φοβούνται κάτι; Τα μέτωπα έχουν ξεκαθαριστεί. Είναι τα δυο κόμματα εξουσίας με τη Μνημονιακή κατεύθυνση και τα υπόλοιπα κόμματα! Τα δυο κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, φτάνουν τους 149 βουλευτές. Τον εταίρο τον έχουν βρει. Το γνωστό «Δούρειο Ίππο». Ας προχωρήσουν όπως τους λένε οι προστάτες τους. Εξάλλου, σε αυτή τη χώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται με ακρίβεια. Μόνο που τώρα είναι 2012 και όχι 1965.

Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, έχει μεγάλη αξία ο λαός να δείξει ψυχραιμία και σοβαρότητα. Μονόδρομοι και αδιέξοδα δεν υπάρχουν. Αν κάποιοι επιδιώκουν να φέρουν το λαό σε πλήρη εξαθλίωση, ας έχουν υπόψη τους ότι ήδη ο λαός αυτός τους έδειξε την πόρτα της εξόδου. Το ότι ακόμη δεν τους έχει πετάξει έξω, οφείλεται στις ισχυρές άμυνες που έχει το σύστημα, που έδειξε πως ένα ποσοστό, μαζί με τους Τζιμερο-Μανο-Μπακογιάννη, που είναι κάτω από 40%, ακόμη καλοτρώνε από το φουκαριάρικο καταλεηλατημένο Κράτος. Όμως, το τέλος σε αυτό το φαγοπότι φτάνει! Και θα το πληρώσουν όλοι αυτοί που λεηλάτησαν τη χώρα επί 10ετίες. Και είναι οι ίδιοι που σήμερα μας μιλούν για το μέλλον, ότι με τις κινήσεις τους διασφαλίζουν τη χώρα! Και ακόμη εμφανίζονται στα κανάλια, παραπλανώντας τους πάντες και τα πάντα! Οι δε τραπεζίτες, που χρηματοδότησαν επί 15 χρόνια το life style του κάθε πολίτη, που του παρείχαν πιστωτικές κάρτες, διακοποδάνεια, αυτοκινητοδάνεια, καθώς και κάθε φύσεως δάνειο, σήμερα έρχονται και στραγγαλίζουν την ίδια του την επιβίωση. Και μάλιστα, εκδίδουν και δελτία τύπου, για «την αναγκαιότητα παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη και κάθε τι αντίθετο θα γυρίσει τη χώρα πολλές 10ετίες πίσω», ενώ με την παραμονή στο ευρώ και με μισθούς 200 ευρώ το μήνα, όλοι οι πολίτες θα ζουν πλουσιοπάροχα!

Τα αστεία τελείωσαν. Η 6^η Μαΐου 2012 «έδειξε» το δρόμο. Ας δούμε αν η άρχουσα πολιτική τάξη μπορεί να τον ακολουθήσει. Αν όχι, ας πάνε στο καλό! Αρκετά πρόσφεραν στους εαυτούς τους και στις οικογένειές τους! Εκτός αν τρέμουν για τις τυχόν ποινικές τους ευθύνες…. Γι αυτό ψάχνουν συνενόχους!!!

Γιάννης Γ. Αγγέλου

     

ΨΗΦΟΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, ΨΗΦΟΣ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

Σε ελάχιστες μέρες ανοίγουν οι κάλπες και η τύχη της χώρας περνά, για λίγες ώρες, στα χέρια του Ελληνικού λαού. Τα λόγια τελειώνουν, οι υποσχέσεις ξαναμπαίνουν στο ράφι, οι λογής λογής Μαυρογυαλούροι αρχίζουν να αγωνιούν για το αν θα κρατήσουν την καρέκλα τους στο Κοινοβούλιο ή θα υποχρεωθούν να βγουν στην αγορά εργασίας. Κυρίως, όμως, ο ίδιος ο πολίτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να δώσει μια εξέταση πίσω από το παραβάν, για το τι μέλλον θέλει γι αυτή τη χώρα. Αναλαμβάνει την υποχρέωση να δώσει την απάντησή του σε ότι μέχρι σήμερα έχει υποστεί, να ηρεμήσει από την οργή και να αποφασίσει ψύχραιμα.

Το δίλλημα των εκλογών της Κυριακής είναι «χάος ή αργός θάνατος». Μέχρι σήμερα και επί σειρά ετών, στα πλαίσια μια μεθόδευσης έξυπνα πλασαρισμένης, επικρατούσε η λογική του βολέματος. Η ψήφος ήταν ψήφος ανάγκης, αποτέλεσμα ηθικών εκβιασμών, αλλά και ουσίας, αφού ο καθένας αποφάσιζε με βάση του ποιος θα του έκανε το σίγουρο ρουσφέτι, σε επίπεδο απλού ψηφοφόρου. Σε υψηλότερο επίπεδο τα πάντα είχαν άλλη λογική, δηλαδή, ποιος θα κάνει καλύτερα τη δουλειά. Αυτό, σε ότι αφορά τον απλό πολίτη, τελείωσε. Η καραμέλα του βολέματος έλιωσε, λεφτά για τους πολλούς δεν υπάρχουν, οι απολύσεις στο Δημόσιο Τομέα είναι ένα γεγονός που ξεκινά αμέσως μετά τις εκλογές, οι νέοι κατά κύματα φεύγουν σε άλλες χώρες, το κοινωνικό κράτος κατέρρευσε, τα μέτρα διαδέχονται το ένα το άλλο και μάλιστα το επόμενο είναι σκληρότερο του προηγούμενου. Τα δυο κόμματα εξουσίας, που επί 38 χρόνια κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο, εκβιάζουν τον πολίτη στη λογική του χάους! Την επαύριον των εκλογών, υποχρεωτικά, πρέπει να έχουμε κυβέρνηση με έναν εκ των δυο ή και με τους δυο, αν δεν περπατήσει το σενάριο της αυτοδυναμίας. Διαφορετικά, θα χρεοκοπήσουμε, θα μας διώξουν από το ευρώ, θα μας κυνηγήσουν, θα είμαστε το μαύρο πρόβατο, θα, θα, θα….

Ενώ σήμερα; Σε τι κατάσταση βρίσκεται η χώρα; Δεν έχει χρεοκοπήσει; Με το PSI τι έχει γίνει; Νέα μέτρα δε μας περιμένουν, αφού οι κυβερνώντες αδυνατούν να φορολογήσουν και να εισπράξουν από το μεγάλο κεφάλαιο; Η παραμονή μας στο ευρώ δεν είναι ήδη αβέβαιη; Ποια η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας; Ψηφίστηκε ή όχι η εξόφληση του χρέους με το βρετανικό δίκαιο; Άρα, περί ποιου χάους ομιλούν; Μήπως θέλουν να μας πουν για αργό θάνατο του λαού και ντρέπονται;

Όλα αυτά τα χρόνια μεταλλάχθηκε ο ελληνικός λαός σε μαλθακή μάζα. Σταμάτησε η διεκδίκηση, ξεκίνησε το βόλεμα, σταμάτησε η αγώνας. Η διαδικασία εκμαυλισμού συνεχίστηκε με κάθε μέσο και τρόπο. Πλαστικό χρήμα, αλλαγή τρόπου ζωής, ακριβά αυτοκίνητα, σε όλα leasing. Όλη η χώρα ένα χρέος. Όλος ο λαός υποχείριο των τραπεζών. Φοβικά και ενοχικά σύνδρομα να γεμίζουν την ψυχή των εργαζομένων, των συνταξιούχων. Η περίφημη «ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας», η διαρκής απειλή περί εξόδου από την ΟΝΕ, η φράση «μαζί τα φάγαμε», έδωσαν το σύνθημα να παραμείνει ο λαός στους καναπέδες, στη ραστώνη του.

Μέχρι το Μάη του 2011 οι αντιδράσεις ήταν αναιμικές. Τότε, από την Ισπανία ακούστηκε ένα ξυπνητήρι και ξεκίνησε η μαζική κάθοδος στην Πλατεία Συντάγματος, δίνοντας το σύνθημα να αρχίσουν σταδιακά και οι άλλοι Ευρωπαίοι να διαμαρτύρονται, φωνάζοντας τώρα πια «Είμαστε όλοι Έλληνες». Γιατί, έστω και τώρα, άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως η μικρή Ελλάδα είναι η Κερκόπορτα για τη λοιπή Ευρώπη. Και αν η Ελλάδα συνεχίσει να υπομένει, τότε θα δώσει το σύνθημα για την εκδήλωση γενικευμένης επίθεσης κατά των πολιτών της Ευρώπης, κατά των λαών της Ευρώπης.

Οι εκλογές της Κυριακής είναι όντως οι κρισιμότερες εκλογές για την πορεία του τόπου. Μόνο που δεν είναι κρίσιμες για την Ελλάδα, αλλά για όλη την Ευρώπη. Γιατί θετική ψήφος στη λογική των Μνημονίων, σημαίνει πλήρη αποδοχή των όσων μέχρι σήμερα έχουν επιβληθεί και παράλληλα πράσινο φως για τη λήψη και άλλων μέτρων που θα οδηγήσουν στην πλήρη εξαθλίωση το λαό και τη χώρα, με την ταυτόχρονη απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Αρνητική ψήφος στη λογική αυτή, θα σημάνει πως πλέον δεν πάει άλλο, πως από την Ελλάδα ξεκινά και πάλι η νέα αντίσταση κατά του Δ΄ Ράιχ, πως είναι η ώρα και των άλλων λαών της Ευρώπης να ξεσηκωθούν.

Στο δίλημμα «χάος ή αργός θάνατος» ας πούμε ναι στο χάος. Από το χάος κάτι θα προκύψει, από τον αργό θάνατο, δεν θα ξεφύγουμε. Συνεπώς η ψήφος της Κυριακής, είναι ψήφος συνείδησης, αλλά και ψήφος αφύπνισης. Χρέος στην Ιστορία μας αλλά και στην Ιστορία της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης, όχι των αγορών και των τραπεζιτών, αλλά επιτέλους, μιας Ευρώπης των Λαών.

Γιάννης Γ. Αγγέλου

Γιατί ΔΕΝ ψηφίζω

                                                                                         Χολαργός, 17 Μαρτίου 2012

Αγαπητέ Γραμματέα (βλέπεις, το «Σύντροφε», ως προσφώνηση, κάηκε….)

Εδώ και μια εβδομάδα βομβαρδίζομαι με μηνύματα προκειμένου να προσέλθω την Κυριακή, 18/3/2012 στην διαδικασία για την εκλογή Προέδρου για το πάλαι ποτέ Πα.Σο.Κ…. Γιατί τόσα έξοδα; Αφού ΟΛΟΙ σας αποφασίσατε, το περασμένο Σάββατο, για το ποιον θέλετε αρχηγό; 190 άνθρωποι, αποφασίσατε για μας, χωρίς εμάς. Εξάλλου, τα τελευταία 2 ½ χρόνια αυτό γίνεται σε όλα τα επίπεδα. Μας ρωτήσατε όταν το Μάη του 2010 αποφασίσατε να σώσετε τη χώρα; Μας ρωτήσατε όταν τον Ιούνιο του 2011 αποφασίσατε να ξανα-σώσετε τη χώρα; Μας ρωτήσατε όταν το Νοέμβρη αποφασίσατε να συγκυβερνήσετε με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ; Μας ρωτήσατε όταν διώξατε τον εκλεγμένο πρωθυπουργό για να τοποθετήσετε με απόλυτα αντισυνταγματικό τρόπο τον σημερινό; Μας ρωτήσατε όταν κόβετε συνέχεια μισθούς και συντάξεις, προσαρμοζόμενοι στις απαιτήσεις των δανειστών μας;

Αλλά ξέχασα. Εσείς αποφασίσατε να σώσετε τη χώρα, όχι το λαό…. Εξάλλου, όποτε θέλετε το λαό, τον καλείτε να νομιμοποιήσει τις αυθαιρεσίες σας. Με emails, με SMS και με ότι άλλο διαθέτει η σύγχρονη τεχνολογία….

Αγαπητέ Γραμματέα,

Γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. Τότε, που το Πα.Σο.Κ εξέφραζε αυτό που και το αρκτικόλεξό του ορίζει. Σήμερα δεν το εκφράζει. Πανελλήνιο δεν είναι, αφού όπου και όποτε εμφανίζεστε, ο λαός μας σας δείχνει με κάθε τρόπο την αντιπάθειά του, σε αυτό που εκφράσατε και εκφράζετε σήμερα. Οι δε δημοσκοπήσεις, δείχνουν ένα μικρομεσαίο φοβικό κόμμα, που κινείται στις παρυφές της νέο-φιλελεύθερης Δεξιάς. Σοσιαλιστικό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ! Και αποτελεί ευθεία προσβολή του ίδιου του Σοσιαλισμού με αυτό που έχει συντελεστεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Σοσιαλιστές ουδέποτε θα εφάρμοζαν τόσο σκληρά νεο-φιλελεύθερα μέτρα, οδηγώντας έναν λαό σε πλήρη εξαθλίωση. Κίνημα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ… Διότι το κίνημα είναι δυναμικό. Κι εσείς δεν είστε, αφού υπηρετείτε με συνέπεια την καθεστηκυία τάξη και την οικονομική ελίτ.

Αγαπητέ Γραμματέα,

Με αυτή μου την επιστολή θέλω να γνωστοποιήσω σε σένα και σε όλους τους αποδέκτες ότι ΔΕΝ πρόκειται να συμμετάσχω σε αυτή την ψηφοφορία, διότι δε θέλω να νομιμοποιήσω οτιδήποτε έχει ειπωθεί ή συντελεστεί όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Γιατί «δεν τα φάγαμε μαζί» και είμαι περήφανος γι αυτό, γιατί μπορώ να κοιτώ στα μάτια τους φίλους μου και να τους λέω «καλημέρα» χωρίς αυτοί να φυλάγονται. Γιατί έχω το θάρρος να ζητήσω «συγνώμη» από τους γνωστούς και φίλους που παρέσυρα στις τελευταίες εθνικές εκλογές να ψηφίσουν αυτό για το οποίο αγωνίστηκα και διώχτηκα. Και δε ζητώ «συγνώμη» σε μια στημένη συνέντευξη τύπου για να κερδίσω ψήφους, αλλά μιλώντας στην καρδιά τους. Γιατί, καλά γνωρίζεις, πως όλοι όσοι βρίσκεστε στο πολιτικό προσκήνιο είστε συνεργάτες, φίλοι, αλληλέγγυοι, σε όποια παράταξη και αν ανήκετε. Όμως, καταφέρατε να διχάσετε το λαό μας, να παραμυθιάζετε τον κόσμο, μιλώντας του για «κοινωνική δικαιοσύνη», που δεν πιστεύετε, για «κράτος δικαίου», που κυριολεκτικά το έχετε διαλύσει, για «σοσιαλισμό»!

Όπως, βέβαια, διαπιστώνεις, ΔΕΝ πρόκειται να ζητήσω τη διαγραφή μου από το Πα.Σο.Κ. Γιατί από αυτό ΟΥΔΕΙΣ μπορεί να με διαγράψει. Αυτό βρίσκεται μέσα μου, στο αίμα μου, στην καρδιά μου, στην όποια, μικρή ή μεγάλη ιστορία μου. Βρίσκεται στην 25ετή διαδρομή μου στις Ένοπλες Δυνάμεις, στο κυνήγημα που υπέστην από την πρώτη στιγμή, στην εκτίμηση των προϊσταμένων μου και την αγάπη των στρατιωτών μου. Βρίσκεται στην πορεία που ακολούθησα μετά την αποστρατεία μου, στην πλήρη ενεργοποίησή μου στην πολιτική, στις αρχές και αξίες που υπηρέτησα, που ουδέποτε παρέκλιναν των αρχών μου, που πήρα από τους γονείς μου και την οικογένειά μου.

Σήμερα, ο λαός μας, ΔΕΝ έχει ανάγκη από παράτες και ψευτοδιλήμματα. Δεν έχει ανάγκη από άλλο παραμύθι και περιτύλιγμα. Η σκληρά δοκιμαζόμενη κοινωνία μας έχει ανάγκη από τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη. Έχει ανάγκη να αισθανθεί ότι υπάρχει ένα χέρι να στηριχτεί, υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ. Και η Ελπίδα δεν είναι πια το δικό σας Πα.Σο.Κ…. Είναι το δικό μας… Αυτό που βρίσκεται μέσα μας, αυτό που δεν ψάχνει για αρχηγούς, υπαρχηγούς, ομαδάρχες, Λοχαγούς ή Λοχίες. Η Ελπίδα είναι τα διάφορα Κινήματα που στέκονται στον Άνθρωπο. Δεν καταλάβατε τους Αγανακτισμένους, δεν καταλάβατε το μήνυμα των μαζικών διαδηλώσεων, όταν με διάφορους μπαχαλάκηδες που κατευθύνονται από ένα αόρατο χέρι, καταστρεφόταν η Αθήνα και άλλες πόλεις…. Αρνείστε να συνειδητοποιήσετε πως ο λαός αυτό-οργανώνεται για να αντιμετωπίσει τα νέα μέτρα που του επιφυλάσσετε μετά τις εκλογές. Κυρίως, όμως, αρνείστε να πείτε τη ΜΟΝΗ αλήθεια στο λαό. Να του εξηγήσετε γιατί φτάσαμε εδώ. Γιατί κάθε μέρα ένα χέρι βουτάει στην τσέπη του και του αφαιρεί οτιδήποτε μπορεί. Και πανηγυρίζει ο μοναδικός υποψήφιος για αρχηγός, για την επιτυχία του PSI! Γιατί πανηγυρίζει; Μήπως διότι κατάφερε να δέσει χειροπόδαρα τη χώρα και το λαό μας για τα επόμενα 50 χρόνια; Γιατί οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στην πτώχευση και την καταστροφή; Γνωρίζει ο έγκριτος συνταγματολόγος πόσα από τα μέτρα αυτά είναι αντισυνταγματικά ή στην προσπάθειά του να μας σώσει το ξεπερνά;

Αγαπητέ Γραμματέα, αγαπητοί φίλοι

Δεν έχω ενοχή για ο,τιδήποτε. Εξάλλου, δεν είμαι εγώ που φεύγω από τη στέγη, αλλά η στέγη που από καιρό με έχει εγκαταλείψει. Οι ιδέες μου και οι απόψεις μου παραμένουν ίδιες και απαράλλαχτες. Δεν έπαψα να είμαι σοσιαλιστής, προοδευτικός, ριζοσπάστης, πατριώτης. Η πορεία μου το έχει αποδείξει, όλα αυτά τα χρόνια. Άλλοι έπαψαν! Και όχι μόνο έπαψαν, αλλά συνεχίζουν να κοροϊδεύουν το λαό.

Σας χαιρετώ. Εδώ οι δρόμοι μας χωρίζουν. Εσείς αγκαλιά με την εξουσία στην υπηρεσία των δανειστών και του μεγάλου κεφαλαίου κι εμείς στους δρόμους της Αλληλεγγύης και των κινημάτων για τον Άνθρωπο.

Άντε θύμα άντε ψώνιο

Άντε σύμβολο αιώνιο

Αν ξυπνήσεις μονομιάς

Θάρθει ανάποδα ο ντουνιάς

Γιάννης Γ. Αγγέλου