Νέα Αντίσταση

Αυτό το διήμερο ΔΕΝ κρίνεται το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη, αλλά το μέλλον της ίδιας της Ευρώπης, που πεισματικά στέκεται στην τιμωρία μιας χώρας-μέλους της! Γιατί όλο αυτό το σκηνικό και η μετρολαγνεία δεν είναι κάτι άλλο από τιμωρία! Και δεν είναι η μικρά Ελλάς το πρόβλημα, αλλά η αδιαλλαξία της γερμανικής πολιτικής. Μέσω της Ελλάδας, όμως, επιδιώκεται η χειραγώγηση και των υπόλοιπων λαών που «ατάκτησαν» και παρουσιάστηκε δημοσιονομική εκτροπή! Συνεπώς, εδώ πέφτει ο κλήρος για τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου όλων! Έφτασε η στιγμή να αντιληφθούν πως πλέον οφείλουν να αναθεωρήσουν τη στάση τους, για μια Ευρώπη των λαών και ΟΧΙ των αγορών!
Ζούμε ιστορικές στιγμές. Ίσως το ξεκίνημα μιας νέας αντίστασης, ενός νέου ΕΑΜ. Δε μένουμε στο τι έγινε, αλλά στο τι θα γίνει από τώρα και μετά. Ας ξεκινήσει η αντίσταση από τη μικρή Ελλάδα! Τη χώρα των «τεμπέληδων», που παρόλα αυτά εργάζονται περισσότερες ώρες από τους «εργατικούς Γερμανούς, τη χώρα των μιζών, που αυτοί που δίνουν τις μίζες είναι οι Γερμανοί, τη χώρα με τις πολλές άδειες, που παρόλα αυτά είναι οι λιγότερες στην Ευρώπη!
Δεν υπάρχει επιστροφή. Εάν θέλουν μια φορά να πτωχεύσουμε, εμείς θέλουμε 1000! Γιατί, μια δική μας πτώχευση, θα συμπαρασύρει όλη την Ευρωζώνη τους. Επιτέλους, είμαστε ΟΛΟΙ μαζί! Και είμαστε ΠΟΛΛΟΙ! Τα κομματικά σύνορα «έσπασαν», οι ιδεολογικές αντιπαραθέσεις δεν υφίστανται! Η λύση είναι κάθαρση του πολιτικού σκηνικού εντός, στάση πληρωμών εκτός! Το ποτάμι της οργής ξεχειλίζει! Δεν πρέπει να μας σταματήσει καμιά θεωρία οποιουδήποτε σοκ! Ήδη εδώ και 2 χρόνια η κοινωνία δοκιμάζεται! Ο αλήστου μνήμης πρώην Υπουργός Οικονομικών κος Παπακωνσταντίνου, όταν υπέγραφε το Μνημόνιο Ι διαβεβαίωνε πως το 2012 η χώρα «θα έβγαινε στις αγορές»! Ήδη είναι μέσα Φλεβάρη και η χώρα όχι μόνο δεν έχει βγει στις αγορές, αλλά ετοιμάζεται να βγει στο κλαρί, ως ξεσκισμένη πόρνη, από τους άθλιους προστάτες της, εντός και εκτός. Και τα μέτρα να πέφτουν βροχή στο κεφάλι του λαού! Αλήθεια, οι περίφημες «μεταρρυθμίσεις» είναι οι συνεχείς οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων; Είναι η φορολογική λαίλαπα; Είναι τα ισοδύναμα μέτρα που περικόπτουν ή από εδώ ή από εκεί, χωρίς όμως να πειράζεται η τσέπη των πολιτικών υαινών;
Οι περίφημοι και τηλεοπτικοί αστέρες, πολιτικοί μας, δεν αισχύνονται όταν απευθύνονται στον Ελληνικό Λαό ζητώντας του και άλλες θυσίες; Έχουν βγει μια βόλτα στις ακριβές τους συνοικίες να δουν ανθρώπους να ψάχνουν για φαγητό στους κάδους απορριμμάτων; Ή τους φυγαδεύουν στα αλεξίσφαιρα αυτοκίνητά τους; Έχουν νιώσει στο πετσί τους τι σημαίνει εξαθλίωση; Μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι «δεν πάει άλλο»;
Μας εξαπάτησαν επί σειρά ετών. Τους στηρίξαμε, τους υποστηρίξαμε, τους ψηφίσαμε, τους ανεχτήκαμε! Κυνηγηθήκαμε για τα «πιστεύω» μας και μείναμε σταθεροί στην ιδεολογία μας, όταν αυτοί έκαναν βόλτες και πήγαιναν πέρα δώθε. Όμως, εμείς εκεί! Δεξιοί, αριστεροί, σοσιαλιστές, κεντρώοι, κομμουνιστές…. Εμείς! Ο λαός που ψήφιζε και ψηφίζει! Ο λαός που στήριζε και ανεχόταν και ήλπιζε! Μέχρι χθες όλα αυτά! Από σήμερα, όχι πια! Ο σβέρκος μας δεν ανέχεται άλλη καρπαζιά! Οι καρπαζοεισπράκτορες της Ευρώπης πέθαναν! Τώρα παίρνουμε την πρωτοβουλία για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ! Να σταματήσουν οι ανούσιες θυσίες, τα ατελέσφορα μέτρα. Η χώρα θα μείνει όρθια, αν είναι όρθιος και περήφανος ο λαός της! Θα μείνει όρθια, αν σηκώσει το ανάστημά της και πει ΟΧΙ!
Πισωγυρίσματα δεν υπάρχουν! Οι σωτήρες πέθαναν! Μεσσίας είναι ο καθένας από εμάς, για το σπίτι του, για την οικογένειά του, για τους φίλους του. Ουδείς δικαιούται να μιλήσει στο όνομα του Ελληνικού Λαού, πλην του ίδιου του Ελληνικού Λαού! Και η ώρα του Ελληνικού Λαού είναι αυτή! Στο Σύνταγμα, αύριο! Να μην περάσει το νέο «κατοχικό δάνειο»! Όσοι θέλουν να μας σώσουν, ας ζητήσουν από τους δανειστές μας να επιστραφεί μέχρι τελευταίου σεντ, η γερμανική αποζημίωση! Έχουν την ψυχή; Έχουν τα άντερα οι πολιτικοί μας να το κάνουν; Αν ναι, τότε ας σταματήσουν την πάσης φύσεως συζήτηση για νέο δάνειο, για νέα μέτρα, για νέες περικοπές! Διαφορετικά, ας μείνουν στα χρυσά τους κλουβιά και ας μην περνάνε αλυσίδες στη ζωή του Ελληνικού Λαού.

Γιάννης Γ. Αγγέλου

Ιστορικές στιγμές, ιστορική ευθύνη

Νέα αναβολή στη συνάντηση των τριών πολιτικών αρχηγών που συμμετέχουν στην Κυβέρνηση, υπό τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο. Θα προηγηθεί συνάντηση του Πρωθυπουργού με το κλιμάκιο της τρόικας και θα ακολουθήσει η συνάντηση με τους τρεις αρχηγούς. Τι συμβαίνει μέχρι τώρα; Πώς εξελίσσεται η διαδικασία των διαπραγματεύσεων;
Η τρόικα εμφανίζεται ανυποχώρητη στα μέτρα που θέλει να ληφθούν και η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται. Ή «διαπραγματεύεται»; Αυτό θα φανεί.
Η μέχρι τώρα απαιτήσεις της τρόικας είναι:
- 15.000 απολύσεις στο Δημόσιο
- «ψαλίδι» στις επικουρικές συντάξεις (κατά 35% μειωμένες), στους μισθούς (κατά 25%) και μείωση 30% στο εφάπαξ
- μείωση του κατώτατου μισθού στα 600 ευρώ
- κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού
- 4,4 δισ. μέσα στο 2012 για να κλείσει η «τρύπα» του 2011
Στον τομέα της Υγείας, η τρόικα ζητά περαιτέρω περικοπές δαπανών, ύψους 1,1 δισ. ευρώ, με το 1 δισ. να αφορά περικοπές τη φαρμακευτική δαπάνη. Επιμένει δε στην επίσπευση της αξιολόγησης όλων των υπαλλήλων στον στενό δημόσιο τομέα, διαδικασία που έχει δρομολογηθεί από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και αναμένεται να οδηγήσει σε απολύσεις όσους δεν πληρούν κριτήρια και προϋποθέσεις. Στις ΔΕΚΟ, εισηγμένες και μη, το ζητούμενο είναι να αρθεί η άτυπη μονιμότητα των υπαλλήλων τους και οι ειδικές παροχές, με την κατάργηση των κανονισμών εργασίας και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.
Δηλαδή, το μόνο που δεν έχουν ζητήσει ακόμη είναι να βάλουμε ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ λουκέτο! Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι δεν έχει ζητηθεί και αυτό, μετά τις διαρροές για Επιτρόπους, Επιτηρητές και οτιδήποτε άλλο έρθει στο αρρωστημένο κεφάλι τους.
Συνεπώς, η συνάντηση σήμερα είναι ΙΣΤΟΡΙΚΗ! Όπως και οι ευθύνες των τεσσάρων, που αποφασίζουν για το παρόν και το μέλλον ενός ολόκληρου λαού. Γιατί, τα «περί σωτηρίας της χώρας» πλέον ακούγονται τόσο αστεία, όταν οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις έρχονται με ρυθμούς καταιγίδας. Και μάλιστα από αυτούς που έσπρωξαν έναν ολόκληρο λαό να ξοδεύει αλόγιστα, χρηματοδότησαν αυτή τη σπατάλη και τώρα στραγγαλίζουν την επιβίωσή του. Σήμερα, όχι αύριο, η απάντηση πρέπει να είναι ΟΧΙ. Για να αντιληφθούν οι δανειστές ότι υπάρχουν γραμμές που δε μπορούν να ξεπεράσουν. Για να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είμαστε σκλάβοι, δεν είμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Δεν αποτελούμε το πειραματόζωό τους, στα περίεργα πειραματάκια τους. Επιτέλους, η ώρα των μεγάλων αποφάσεων έχει φτάσει. Εάν οι εταίροι μας δεν επιθυμούν την παρουσία μας στο ευρώ, λύσεις υπάρχουν. Όμως, δεν είμαι βέβαιος ότι αυτές οι λύσεις μπορούν να δοθούν από αυτούς τους πολιτικούς, που οδήγησαν τη χώρα στην ολοκληρωτική της καταστροφή…
Το μεγάλο, επίσης, πρόβλημα είναι ο ίδιος ο λαός. Που τον έμαθαν να προσκυνά στο ευρώ, να υποτάσσεται στις βουλές των ισχυρών. Γιατί, ποιος μπορεί να εξασφαλίσει πως μια πιθανή έξοδος από το ευρώ θα είναι βελούδινη; Και όμως, θα μπορούσε! Και βελούδινη και ανώδυνη!
Πώς μπορεί να γίνει; Με απλό τρόπο! Όλη η αλήθεια στο λαό! Να μάθει και ο τελευταίος πολίτης αυτής της χώρας πώς δημιουργήθηκε αυτό το χρέος. Πώς μετατραπήκαμε από χώρα με αγροτική οικονομία σε χώρα παροχής υπηρεσιών. Να δοθούν ονόματα και διευθύνσεις όσων συμμετείχαν σε χρηματισμούς, σε συναλλαγές κάτω από το τραπέζι.
Μπορεί ο Πρωθυπουργός και οι αρχηγοί να το πράξουν; Σήμερα; Να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι για μια φορά; Να συνειδητοποιήσουν οι εταίροι μας πως πρέπει να είναι ΕΤΑΙΡΟΙ και όχι ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ;
Μπορεί ο Λουκάς Παπαδήμος να πάρει ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ αποφάσεις; Να γραφτεί στην ιστορία ως ο Πρωθυπουργός που έδιωξε το ΔΝΤ και οδήγησε τη χώρα μακριά από τα νύχια των δανειστών της; Να απαιτήσει να μάθει ποιο είναι το ύψος του ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ χρέους και να μην πληρώσει το παραμικρό στους δανειστές μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο; Να φύγει η χώρα από το ευρώ και να συνδεθεί το νέο νόμισμα με νέες ισοτιμίες με δολάριο, λίρα, γιουάν, γιέν και ρούβλι; Μπορεί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να σκεφτεί ΕΘΝΙΚΑ; Και ακολούθως να σχηματίσει μια ολιγομελή Κυβέρνηση που θα φέρει την υπογραφή του;
Αυτό πραγματικά επιθυμεί σήμερα ο Ελληνικός Λαός. Να δει τους πολιτικούς ηγέτες να δίνουν στον Πρωθυπουργό την εντολή για μια Ελεύθερη Ελλάδα. Μπορούν; Θέλουν;

Περί Πολιτικής Ευθύνης

Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθεί ο λαός μας, η κοινωνία, το όσα συμβαίνουν αυτά τα χρόνια στη χώρα μας. Και όχι μόνο με ενδιαφέρον, αλλά και αγωνία για το αύριο, αφού μετά την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης, ο κάθε πολίτης αισθάνεται μέρα με τη μέρα, να απειλείται η ίδια η ύπαρξή του, με τα διαρκώς και πιο επώδυνα μέτρα που λαμβάνονται.
Παράλληλα, οι κυβερνήσεις, δηλαδή ο περίφημος «πολιτικός κόσμος», ζώντας στο απυρόβλητο, έχει αποδυθεί σε έναν αγώνα δρόμου, για το ποιος θα είναι ο «καλύτερος» μαθητής του Μνημονίου, ή, καλύτερα, των Μνημονίων! Επιπλέον και μετά το σχηματισμό της Κυβέρνησης Παπαδήμου, παρατηρείται και μια συνεχής ζύμωση στα μεγάλα κόμματα και ιδιαίτερα στο ΠΑΣΟΚ, αφού η ΝΔ περιμένει μετά τις εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν, να είναι το πλειοψηφούν κόμμα!
Το ερώτημα πολλά! Γνωρίζει ο πολιτικός κόσμος ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα; Αντιλαμβάνεται τι έχει συμβεί στην Ελληνική κοινωνία; Θεωρούν κάποιοι πως θα μπορούν να κυβερνήσουν στο εγγύς μέλλον μονοκομματικές κυβερνήσεις; Μήπως ο πολιτικός κόσμος της χώρας θα πρέπει από τώρα να πάρει κάποιες κρίσιμες αποφάσεις για την ύπαρξή του; Γιατί η επόμενη μέρα θα διαφέρει απίστευτα πολύ από τη σημερινή; Και δεν εννοώ απίστευτες δικαιολογίες, του τύπου, «δεν γνώριζα». Γιατί, ναι μεν δεν γνώριζε, αλλά ψήφιζε! Και όταν ψηφίζεις, τότε δεν δικαιολογείσαι να λες «δεν γνώριζα», «δεν πρόλαβα να διαβάσω» κλπ…
Προσωπική μου εκτίμηση είναι πως ουδείς εκ των σημερινών πολιτικών έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει στη χώρα. Ουδείς έχει μετρήσει τη ζημία που έχει υποστεί ο Ελληνικός λαός, με τα διαδοχικά μέτρα που έχουν ληφθεί την τελευταία 2ετία. Γιατί, αν είχαν αντιληφθεί τι συμβαίνει, δεν θα είχαν το θράσος να αναρτούν κείμενα στα ιστολόγιά τους ή τις προσωπικές τους ιστοσελίδες. Δε θα έσκυβαν το κεφάλι λαμβάνοντας και άλλα μέτρα και θα είχαν τη σεμνότητα να μη διεκδικούν αρχηγίες, όταν οι ίδιοι έβαλαν το μαχαίρι βαθιά στην καρδιά της πατρίδας. Και φυσικά, δε θα μιλούσαν σήμερα για απολύσεις εργαζομένων οι ίδιοι που έχουν καλοβολευτεί στη θέση του δημόσιου λειτουργού! Ή μήπως δεν είναι έτσι; Μήπως δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι οι βουλευτές μας, οι υπουργοί μας, οι ειδικοί και γενικοί γραμματείς των Υπουργείων; Μήπως δεν εκμεταλλεύονται ΚΑΘΕ δυνατότητα που τους προσφέρει η θέση τους; Μήπως δεν εξαντλούν τα όρια ανοχής της κοινωνίας; Μήπως δε λαμβάνουν μέτρα, που ενώ στραγγαλίζουν την επιβίωση του ελληνικού λαού, οι ίδιοι απολαμβάνουν πρωτόγνωρων προνομίων παρά τη δυσμενή θέση στην οποία βρίσκεται η χώρα;
Γνωρίζουμε πως οι εξουσίες στη χώρα μας είναι οι Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική. Το νομοθετικό έργο το έχει η Βουλή των Ελλήνων, που ψηφίζει τους νόμους. Η Εκτελεστική εξουσία, δηλαδή, η Κυβέρνηση ΥΛΟΠΟΙΕΙ τους νόμους. Και για να λειτουργήσει ένας νόμος, απαιτούνται κανονιστικές πράξεις, δηλαδή, ΥΑ, ΚΥΑ, ΠΔ κλπ. Δηλαδή, ο κάθε Υπουργός επί του νόμου, πρέπει να κάνει κάποιες ενέργειες, που να τον καθιστούν εκτελεστό. Τι σημαίνει αυτό; Πως ο κάθε υπουργός, από τη στιγμή που υλοποιεί το νόμο, αυτόματα ΠΑΥΕΙ αν φέρει την πολιτική ευθύνη και φέρει οποιαδήποτε ευθύνη απορρέει από την εκτέλεση του νόμου. Αυτό, κατά την εκτίμησή μου, είναι ένα σημαντικό στοιχείο που πρέπει να ληφθεί υπόψη από τώρα και στο εξής για το «νόμο περί ευθύνης υπουργών», που βρίσκεται υπό μελέτη. Να σταματήσει το παραμύθι της «πολιτικής ευθύνης» και να αντιληφθούμε πως υπάρχει ΠΟΙΝΙΚΗ για κάθε υπουργό που θα δίνει εντολή για νόμο που ενδεχομένως να κρίνεται αντισυνταγματικός από το ΣτΕ.
Την περίφημη «πολιτική ευθύνη» την φέρει ο λαός, ο κάθε πολίτης, που καλείται όταν προκηρύσσονται εθνικές εκλογές, να προσέρχεται στην κάλπη για να εκλέξει το κόμμα και αυτούς που θεωρεί καταλληλότερους να τον κυβερνήσουν. Εκεί ξεκινά και σταματά η Πολιτική Ευθύνη. Μετά το πέρας της εκλογικής διαδικασίας και την εκλογή της Κυβέρνησης, αρχίζει να λειτουργεί η Εκτελεστική και Νομοθετική Εξουσίες, οπότε παύει η Πολιτική Ευθύνη και ξεκινά η ευθύνη περί των όσων πράττονται από αυτούς που υλοποιούν νόμους και με επίφαση «τη σωτηρία της πατρίδας», καταστρατηγούν το Σύνταγμά της!
Όταν σήμερα, πολλά νοικοκυριά βρίσκονται στο χείλος της καταστροφής, δεν είναι δυνατόν αποφάσεις πολιτικών να μην βρίσκονται στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης. Πολύ, δε, περισσότερο να μένουν στο απυρόβλητο όσοι εισηγούνται και εκτελούν.
Δεν είναι δυνατόν να διασύρονται άνθρωποι για χρέη προς το Δημόσιο και να είναι στο απυρόβλητο όσοι νομοθετούν και εκτελούν νόμους που έχουν οδηγήσει τη χώρα σε πλήρη χρεοκοπία.
Αγωνιούν οι «έχοντες και κατέχοντες» για έξοδο της χώρας από το ευρώ. Και φρόντισαν να μην μείνουν οι άνθρωποι πανί με πανί, Φροντίζοντας να «βγουν» τα χρηματάκια τους, που με τόσο κόπο απέκτησαν, σε άλλες χώρες, σε «οικονομικούς» Παράδεισους. Και ο νόμος; Τι προβλέπει; Εφαρμόστηκε; Πότε; Για ποιους;
Το σημαντικό είναι πως τα χρήματα που βγήκαν στον εξωτερικό είναι όσα οι μεγάλοι μας επιχειρηματίες εισέπραξαν από δουλειές τους με το Δημόσιο! Το «επάρατο» Δημόσιο, για όλους αυτούς τους περίφημους επιχειρηματίες! Οι οποίοι, βέβαια, απέκτησαν τη δέουσα ασυλία, μετά τη στενή τους σχέση με πολιτικούς. Να λοιπόν η διαδρομή που συνδέει πολιτική και επιχειρήσεις! Διαδρομή υπόγεια και αδιαφανής. Σε αυτή την ιστορία πρέπει να σταθεί η όποια νέα κυβέρνηση και να ξεκαθαρίσει πως ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ να υπάρξει νόμος «περί ευθύνης υπουργών». Να υπάρχει δυνατότητα να στέλνονται στο εδώλιο και οι διατελέσαντες υπουργοί, όπως κάθε ανώτερος κρατικός αξιωματούχος. Και να μην υπάρχει παραγραφή, παρά μόνο για ότι προβλέπεται και για τους πολίτες.
Όταν γίνει συνείδηση από όλους πως τον πάτο τον βάζουμε ΕΜΕΙΣ τότε θα αλλάξουμε τη χώρα μας! Γιατί το μέλλον δε μπορεί να περιμένει! Και μέλλον με διεφθαρμένους πολιτικούς, δε μπορεί να υπάρξει. Και θα σταματήσει κάθε υπόγεια διαδρομή, όταν ΚΑΙ οι πολιτικοί αντιμετωπίζονται ως πολίτες.

γγα

Με την υπογραφή Goldman Sachs

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Με την υπογραφή Goldman Sachs

2012, Η ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ “TEΛΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ”

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Στα πρόθυρα στρατηγικής νίκης στο “πόκερ” του ελληνικού χρέους, νίκης διεθνούς σημασίας, βρίσκεται η αμερικανοεβραϊκή Goldman Sachs, αιχμή του δόρατος της πιο ‘ριζοσπαστικής’ πτέρυγας του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, που επιδιώκει την αναμόρφωση όλου του πλανήτη κατ’ εικόνα και ομοίωση των συμφερόντων του χρήματος και της ανισότητας που ευαγγελίζονται oi Χάγιεκ, Φρήντμαν ή Χάντιγκτον. Στρατηγική νίκη, εφόσον επιβεβαιωθούν, και ελπίζουμε να μη συμβεί, οι πληροφορίες άριστα ενημερωμένων πηγών και των Financial Times, κατά τις οποίες η τρικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου παρητήθη, στις διαπραγματεύσεις του PSI, από την αξίωση να παραμείνει το ελληνικό χρέος υπό ελληνικό δίκαιο, στη δικαιοδοσία της ελληνικής Βουλής και των ελληνικών δικαστηρίων, όπως είναι σήμερα.

Η υπαγωγή των ομολόγων στο ελληνικό δίκαιο συνιστά το ισχυρότερο νομικό όπλο της χώρας και τη φέρνει σε εξαιρετικά πλεονεκτική θέση και στα δύο βασικά σενάρια, αυτό της διαπραγμάτευσης για μια ικανοποιητική, συναινετική συμφωνία αναδιάρθρωσης, και αυτό της ρήξης με τους πιστωτές, αν καταστεί αναπόφευκτη. Συνιστά επίσης “ασπίδα” της Ελλάδας για να αποφύγει εξαναγκασμό σε αποχώρηση (δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος να εκδιωχθεί) από την ευρωζώνη. Γιατί, σε μια τέτοια περίπτωση, μόνο και μόνο η εισαγωγή του νέου νομίσματος θα οδηγήσει σε αυτόματο πληθωρισμό το χρέος, τις τραπεζικές αξιώσεις. Αντίθετα, αν η Ελλάδα αλλάξει τώρα το δίκαιο σε αγγλικό και φύγει μετά, για οποιονδήποτε λόγο, από το ευρώ, κινδυνεύει να δει το χρέος να διπλασιάζεται ως ποσοστό του ΑΕΠ!

Αυτό εξηγεί γιατί συνιστά βασική επιδίωξη των πιστωτών, πρώτον, να μεταβάλλουν το δίκαιο που διέπει τα ομόλογα, αφοπλίζοντας νομικά την Ελλάδα στον πόλεμο χρέους που υφίσταται και, δεύτερο, να καταστήσουν έγκυρους, με τη ψήφιση από 180 βουλευτές, τους επαχθείς όρους των δανειακών συμβάσεων, που καθιστούν όλη τη χώρα νόμιμη ιδιοκτησία τους. Πρέπει να τα κάνουν αυτά τώρα, πριν οδηγήσουν την Ελλάδα (ή συμβεί από μόνη της) στην επίσημη, τεχνική χρεωκοπία, την κατάρρευση του κράτους και την ενδεχόμενη έξοδο από την ευρωζώνη, ενδεχόμενα από τα οποία δεν αποκλείεται να απέχουμε μόνο πολλές βδομάδες ή λίγους μήνες (όπως και από πιθανή, ανεξέλεγκτη κατάρρευση διεθνών τραπεζών και ευρώ, ανεξαρτήτως Ελλάδας). Αυτό εξηγεί γιατί εξήντλησαν τις δυνατότητες επιρροής και όλους τους ανθρώπους και τις εφεδρείες τους, για να μην γίνουν εκλογές και να σχηματισθεί η κυβέρνηση των τριών αλληλομισούμενων κομμάτων, που δεν μπορεί μεν να κάνει οτιδήποτε άλλο από το να επιδεινώνει γρήγορα κάθε πρόβλημα της χώρας, διαθέτει όμως την αναγκαία, για τη νομιμοποίηση των επαχθών συμβάσεων, κοινοβουλευτική δύναμη.

Σημειωτέον, η εμμονή των τραπεζών στο αγγλικό δίκαιο συνιστά έμμεση πλην σαφή ομολογία ότι δεν πιστεύουν στις αποφάσεις της 26.10, κάτι άλλωστε προφανές ανεξαρτήτως, από δηλώσεις διεθνών πολιτικο-οικονομικών παραγόντων και σχόλια του διεθνούς τύπου. Αν πίστευαν ότι οδηγούν όντως σε ελληνική “σωτηρία”, βιώσιμο χρέος δηλαδή, το αγγλικό ή ελληνικό δίκαίο δεν θα τους ενδιέφερε τόσο πολύ. Θα το “έδιναν” στη διαπραγμάτευση (αν υποθέσουμε ότι γίνεται), αποσπώντας καλύτερους όρους επιτοκίων και αποπληρωμής, περισσότερα χρήματα για τις τράπεζες. Επειδή δεν πιστεύουν, το αντίθετο, σε σωτηρία μέσω 26.10, επείγονται να κατοχυρώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα συμφέροντά τους προβλέποντας, αν όχι ετοιμάζοντας τη σύντομη καταστροφή του ελληνικού λαού και του ελληνικού κράτους (η πορεία προς αυτή είναι σχεδόν αυτονόητη βιούμενη πραγματικότητα πλέον, για όσους ‘Eλληνες πολίτες δεν βαυκαλίζονται ότι θα σωθούν ατομικώς οι ίδιοι στο ναυάγιο και δεν βάζουν το κεφάλι τους στην άμμο, τρομοκρατημένοι από τον εφιάλτη που βλέπουν γύρω τους με το που ανοίγουν τα μάτια. Φέτος, περάσαμε τα Χριστούγεννα ακούγοντας από τα ραδιόφωνα ιστορίες γκραν γκινιόλ αστέγων και απόρων, με τη φιλανθρωπία να αντικαθιστά το κράτος πρόνοιας. Μέχρι του χρόνου ποιος άραγε θα βρεθεί να αντικαταστήσει τη φιλανθρωπία;).

“’Αρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”

“’Αρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”. Αυτό το μότο συμπυκνώνει τη στρατηγική της Goldman Sachs, μεγαλύτερης τράπεζας στον κόσμο και αρχιτέκτονα της κερδοσκοπικής επίθεσης κατά της Ελλάδας στην αγορά CDS, το 2009-10, που οδήγησε στο Μνημόνιο. Το (πρώτο από τα) τσεκ, στην περίπτωση που μας αφορά, είναι η αλλαγή του νομικού στάτους του ελληνικού χρέους, όσο για το “καρπούζι”, που αναμένεται να σκάσει, είμαστε εμείς, απαξάπαντες οι ‘Eλληνες πολίτες και οι απόγονοί μας, πλην όσων συνέδεσαν τη μοίρα τους με τους πιστωτές της χώρας. Γι’ αυτό και μοιάζει απολύτως δικαιολογημένος και κατά κυριολεξία ακριβής ο συνάδελφος Σταύρος Λυγερός, που χαρακτήρισε εθνικό έγκλημα, πριν από μία εβδομάδα, από αυτές ακριβώς τις στήλες, την τυχόν συγκατάθεση της κυβέρνησης στη μετάβαση από το ελληνικό στο αγγλικό δίκαιο.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Goldman Sachs, άμεσα υπεύθυνη και κύρια ωφελημένη από τη μεγάλη κρίση των ενυπόθηκων στεγαστικών, που μας οδήγησε εδώ που είμαστε, είναι στη πρωτοπορεία του νέου, χρηματιστικού “καπιταλισμού της καταστροφής”, ειδικευόμενη στο να στήνει φούσκες και μετά να τις σκάει, επωφελούμενη η ίδια και καταστρέφοντας τα θύματά της. Η τελευταία από αυτές είναι η φούσκα του κρατικού χρέους και η, ακόμα πιο επικίνδυνη, φούσκα των CDS στον πυρήνα της. Tην ελληνική φούσκα την έστησε η Goldman Sachs με τη βοήθεια ανθρώπων όπως οι Ντράγκι, Παπαδήμος, Χριστοδούλου και τους ίδιους, αν είναι δυνατόν, εκεί έχουμε φτάσει, χρησιμοποιεί και για να τη “σκάσει” επωφελώς για την ίδια! Ούτε καν αλλαγή προσωπικού δεν είχαμε!

‘Oποιος αναγνώστης επιθυμεί να μάθει περισσότερα για τη Goldman Sachs, μπορεί να διαβάσει το κλασικό άρθρο του Matt Taibbi στο αμερικανικό περιοδικό Rolling Stone, που μεταφράστηκε στα ελληνικά και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Τετράδια”, αρ. 57-58. Είναι κείμενο θεμελιώδους σημασίας για όποιον πολίτη θέλει να γνωρίζει σε ποιόν κόσμο ζει. Μια πληθώρα δημοσιευμάτων του παγκόσμιου τύπου έκτοτε, και δικά μας, του “Κ.τ.Ε”, τεκμηρίωσαν την παρουσία και τον ρόλο των ανθρώπων αυτής της τράπεζας σε όλους του βασικούς πολιτικο-οικονομικούς θεσμούς της Ευρώπης και των ΗΠΑ, ενώ φαίνεται ότι διείσδυσαν ακόμα και στην Κίνα, χρησιμοποιώντας τα υπολείμματα της παλαιάς Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Στο παράρτημά της του Χονγκ Κονγκ φημολογείται ότι εργάζονται και ορισμένοι συγγενείς των εγχωρίων, νυν “σωτήρων” μας.

Aπό τη “φούσκα” του χρέους στη “φούσκα” του κράτους

Τα “τσεκ” όμως είναι πολλά, οδηγούν το ένα στο άλλο και δεν έχουν μόνο οικονομική σημασία. Η δανειακή που έπεται και συνοδεύει το PSI ακυρώνει την ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, απαγορεύει πρακτικά τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και το δανεισμό από τρίτους, εισάγει τις εμπράγματες εγγυήσεις, με υποχρέωση μάλιστα εκποίησης της κρατικής περιουσίας σε τρέχουσες τιμές και στέλνει σε μη ελληνικά δικαστήρια τις ενστάσεις εγκυρότητας. Είναι σύμβαση που δεν θα υπέγραφε κανείς ιδιώτης υπό οποιεσδήποτε συνθήκες δυσκολίας, πόσο μάλλον κράτος, σύμβαση που ένας έντιμος δικαστής θα έκρινε καταχρηστική.

Το χρέος δεν γίνεται βιώσιμο με τη συζητούμενη συγκεκριμένη συμφωνία αναδιάρθρωσης, που θα πλήξει κυρίως ελληνικές και κυπριακές τράπεζες και ταμεία, καταλήγοντας σε γελοίο ύψος πραγματικού κουρέματος, κάτω του 20%. Οι αρχιτέκτονες της συμφωνίας προβλέπουν χρέος 120% το 2020, δηλαδή μη βιώσιμο και οι προβλέψεις τους απεδείχθησαν μέχρι τώρα πολύ λάθος πάντοτε.

Ταυτόχρονα, το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο εγκαθίδρυσαν συνειδητά μηχανισμό ανέφικτων δημοσιονομικών στόχων που προκαλεί ύφεση, καθιστά δυσχερέστερη την αποπληρωμή του χρέους, καταργεί το κράτος πρόνοιας αφαιρώντας του τη χρηματοδότηση, υποχρεώνει σε φορολογία δήμευσης και της ιδιωτικής περιουσίας. Οι ‘Eλληνες όχι μόνο γίνονται εσαεί φόρου υποτελείς, αλλά και ο φόρος τείνει διαρκώς να αυξάνεται καθιστώντας αδύνατη την αποπληρωμή του, με την ίδια διαδικασία που οι γαιοκτήμονες αποσπούσαν τα κτήματα των φτωχών αγροτών και τους μετέτρεπαν σε δουλοπάροικους. Τελικά, διατηρείται τύποις το ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος, αλλά ως άδειο κέλυφος, στερούμενο μέσων άσκησης κυριαρχίας. Οι συνθήκες που δημιουργούνται ευνοούν τη μετανάστευση των Ελλήνων στο εξωτερικό και την εισαγωγή νέων μαζών εξαθλιωμένων στο δυνάμει “Μπαγκλαντές της Ευρώπης”. Ο Ντομινίκ Στρως Καν, υπέδειξε πέρυσι, απαντώντας στους ‘Eλληνες βουλευτές, που ανησυχούσαν για την ανεργία των νέων, τη μετανάστευση ως μόνη λύση (την εφήρμοσε και ο ίδιος, εγκαθιστάμενος στο Ισραήλ!).

Η διακοπή της πορείας αυτής και η επαναδιαπραγμάτευση του συνόλου των συμφωνιών συνιστά όρο εθνικής επιβίωσης του ελληνικού λαού και μπορεί να αποτελέσει σπουδαία ιστορική υπηρεσία που θα αναγνωρίσει στην Ελλάδα η Ευρώπη. Δεν γίνεται άλλο να υπερασπίζεται την Ελλάδα ο Χέλμουτ Σμιτ και να μην την υπερασπίζονται οι ‘Eλληνες Πρωθυπουργοί και πολιτικοί.

Konstantakopoulos.blogspot.com

Δημοσιεύτηκε στον Κόσμο του Επενδυτή, στις 30.12.2011

Αναρτήθηκε από Konstantakopoulos Dimitris στις 8:12 μ.μ.

Ετικέτες Ελλάδα, Ευρώπη, Οικονομία

Νέος Ευρωπαικός Διαφωτισμός

Ουδείς μπορεί να κλείσει τα μάτια του στη νέα πραγματικότητα, όπως διαμορφώνεται με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς, από το 2007, οπότε και ξεκίνησε η τεράστια αυτή οικονομική κρίση. Ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει στοιχεία και παραμέτρους, αλλά και τους ισχυρούς παίκτες του παιχνιδιού αυτού.

Κατ’ αρχήν υπάρχει μια βασική παραδοχή. Όλο αυτό το παιχνίδι με την οικονομική κρίση είναι στημένο και μάλιστα πολύ καλά. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, μετά από ένα απίστευτο άνοιγμα στην κοινωνία και τους λαούς, με τη συνεχή χρηματοδότηση του life style, με την απίστευτη άνεση στην έκδοση πλαστικού χρήματος, αποφάσισε να αλλάξει πολιτική, στραγγαλίζοντας, πλέον, ακόμη και την επιβίωση των ανθρώπων. Και γίνεται αυτό, σε μια εποχή, που δυο κυρίαρχα νομίσματα, εξαρτούν το ένα την παρουσία του από το άλλο. Δολάριο και ευρώ, ή, ευρώ και δολάριο, σε ένα ταγκό χωρίς τέλος.

Και εδώ αρχίζουν τα σενάρια. Τι ευρώ χρειάζεται το δολάριο; Ποια ισοτιμία; Ας μη λησμονούμε ότι η Νέα Υόρκη έχει καταστεί ένας απίστευτα προσιτός οικονομικά προορισμός για πολλούς Έλληνες, όταν η αγορά της είναι εξαιρετικά φτηνή! Στην ισοτιμία 1,40 ή 1, 38 κάνει ο Έλληνας ταξίδι στην Νέα Υόρκη, ζει για λίγες μέρες το αμερικάνικο όνειρο και επιστρέφει με τις βαλίτσες γεμάτες ρούχα!

Όμως, το σενάριο δεν απαντήθηκε… Τι θέλει η παγκόσμια οικονομία; Πέρα από το κέρδος; Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε πως σταδιακά, είτε το θέλουμε, είτε όχι, οδεύουμε προς μια Παγκόσμια Διακυβέρνηση, με ότι αυτό συνεπάγεται. Και η χώρα μας βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της ιδέας! Πώς; Μα με τη διακυβέρνηση των τελευταίων ετών. Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης; Τρόικα! Μαγική συνταγή δια πάσαν νόσον! Αρκεί; Όχι! Η τρόικα ζητεί και οι εδώ εντολείς εκτελούν! Τι εκτελούν; Την κυριαρχία της χώρας! Πώς; Με τη λήψη μέτρων, με την ψήφιση μεσοπρόθεσμων, με την υπογραφή Μνημονίων. Και αυτά, το πρώτο που προβλέπουν είναι η απώλεια μέρους της κυριαρχίας, η παραχώρηση φιλέτων, η εξάντληση μέχρις εξουθενώσεως του λαού. Και πιο πολύ, η μερική κατάργηση του Συντάγματος, του κυρίαρχου χάρτη υπάρξεως του Κράτους.

Και η μικρά Ελλάς είναι το στοίχημα, το πείραμα. Δεν είναι τυχαίο πως όλοι οι Ευρωπαίοι δοκιμάζουν τα όρια ανοχής και αντοχής του Έλληνα, περιμένοντας τη μεγάλη έκρηξη. Γιατί και αυτή βρίσκεται προ των πυλών. Είτε το βλέπουν κάποιοι, είτε όχι.

Η Ευρώπη των λαών έχει καταστεί Ευρώπη των μονοπωλίων, οι λαοί υποχείρια κυβερνώντων χαμηλού βεληνεκούς. Πίστεψαν στην ΟΝΕ, χωρίς προηγουμένως να λάβουν υπόψη τους την πολιτική ένωση. Και βάσισαν την ένωση στο Νόμισμα. Δηλαδή, ΝΟΜΙΣΑΝ πως ενώνονται! Αλλά, φευ! Πώς μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο, χωρίς να προηγηθεί ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ένωση, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ένωση. Μια Ευρώπη από τη Λισσαβώνα μέχρι τα Ουράλια και από το Όσλο μέχρι τη Λευκωσία. Αντί γι αυτό, έχουμε μια Γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, με τη Γαλλία του Διαφωτισμού και της Επανάστασης ως εξαπτέρυγο. Και την Ιταλία με την Ισπανία να καταρρέουν! Το Δ’ Ράιχ σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Το μάρκο αντικατέστησε το ευρώ. Σκληρό μάρκο, σκληρό ευρώ. Και παντού ύφεση. Και αν αυτή τη στιγμή Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία και Ισπανία βουλιάζουν, θεωρούν οι πεφωτισμένοι Γερμανοί οικονομολόγοι, ότι θα γλυτώσουν; Απατώνται!

Η λύση είναι ΑΜΕΣΑ οι λαοί του Ευρωπαϊκού Νότου να στοιχηθούν συγκροτώντας ένα ισχυρό μέτωπο. Και να διατυπωθεί ένας νέος Διαφωτισμός. Μια νέα Χάρτα στην οποία να περιγράφεται η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα στηρίζεται ΠΡΩΤΙΣΤΑ στην πολιτική ένωση και ακολούθως στη νομισματική. Εξάλλου, αποδείχτηκε πως αν οι λαοί της Ευρώπης δεν αποδεχτούν τις ιδιαιτερότητές τους, δε μπορούν να ενωθούν. Και η αρχή μπορεί να γίνει από τις χώρες που το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει στοχοποιήσει. Ιρλανδία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία. Το φιλέτο της Ευρώπης! Οι χώρες που γνώρισαν στυγνά καθεστώτα και που βγήκαν αλώβητες. Οι χώρες που οφείλουν να αντισταθούν στο Δ’ Ράιχ ενός αφιονισμένου και αχόρταγου κατακτητή. Που τα πλεονάσματα του τα οφείλει στα ελλείμματα των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης…

Σημαντικό στοιχείο είναι να συνειδητοποιήσουν οι λαοί του Νότου, πως ΔΕΝ έχουν να χάσουν κάτι από μια πιθανή έξοδό τους από το ευρώ. Άλλοι χάνουν, όχι οι λαοί. Οι λαοί οφείλουν να συνεχίσουν την ιστορική τους διαδρομή. Τα νομίσματα δεν γράφουν ιστορία. Ιστορία γράφουν οι λαοί και μάλιστα οι λαοί που ξέρουν να σηκώνουν το κεφάλι τους στους κατακτητές τους. Ιστορία γράφουν οι λαοί που υπάρχουν για να χρησιμοποιούν και όχι να χρησιμοποιούνται από τα νομίσματα!

Η στιγμή προς το σημείο μηδέν πλησιάζει. Ο Ευρωπαϊκός Νότος έχει τη χρυσή ευκαιρία στα χέρια του, να σπάσει τα δεσμά των ανελεύθερων πολιτικών και να αποφασίσει μια νέα αρχή. Αρχή με προοπτική και όραμα. Με το βλέμμα προς μια Ευρώπη των λαών και όχι των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

γγα

8 Μάρτη, Η Ημέρα της Γυναίκας, της ίδιας της Ζωής…

Τι να πει ο ταπεινός ικέτης, ο κάθε ένας από εμάς, που προσκυνάμε την τελειότητα της φύσης, σε κάθε φάση, σε κάθε στιγμή…

Είναι το σύμβολο, στην πλώρη του καραβιού, η γοργόνα… Πλανεύτρα του νου, της σκέψης, των κυμάτων… Για να μη χάνει το καράβι την πορεία, εκείνα τα χρόνια. Αδερφή του Αλέξανδρου, μύθος και πραγματικότητα, ιστορία και φαντασία…

Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, η γυναίκα νιώθει αλλιώτικα, όταν μέσα της υπάρχει μια άλλη γυναίκα. Αισθάνεται την ανάγκη να της μεταφέρει τη μοίρα που της ορίζει πως πρέπει να γίνει αδερφή, ερωμένη, σύντροφος, μάνα, γιαγιά, όνειρο… Γίνεται τρυφερή, καθώς σκύβει το κεφάλι της και με τα χέρια αγγίζει το μεγαλείο της κοιλιάς που μεγαλώνει. Είναι το θαύμα της δημιουργίας, η μεγαλοσύνη της σύλληψης, το απόλυτο τού «είναι» καθενός από μας. Ναι, σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα, μια μέρα ισότιμη με αυτή της Γιορτής της Μητέρας, γιατί η κάθε Γυναίκα είναι μητέρα. Μητέρα του πρώτου πόθου, μητέρα της πρώτης ερωτικής συνεύρεσης, μητέρα της πρώτης ερωτικής ολοκλήρωσης, μητέρα των ονειρώξεων και της λαχτάρας του πρώτου ραντεβού…

Κι όταν νιώσουμε πως κάτι έχουμε ανάμεσα στα σκέλια μας, σε μια Γυναίκα τρέχουμε για να επιβεβαιωθούμε, να συνειδητοποιήσουμε πως «γίναμε άντρες»! Όλα μέσα από τη γυναίκα…

Κι όλα αυτά χιλιάδες χρόνια τώρα, από τότε που πρωτοεμφανίστηκε ο άνθρωπος πάνω στη γη.

Συνειδητοποίησε τη μεγαλοσύνη του μέσα από της σύλληψη για την αναπαραγωγή, αντιλήφθηκε το μέγεθός του, όταν μπόρεσε να δει το «δέντρο» του, τη γενιά του! Κι αυτό δε θα μπορούσε να συμβεί χωρίς τη δική του «γη», τη γυναίκα.

Καθημερινά, σε κάθε χώρο που συμβαίνει μια γέννα, ένας από εμάς περιμένει να δει το θαύμα, που μια γυναίκα το βιώνει, το μεγαλώνει και μας το παραδίδει. Αγωνιούμε για να δούμε το αποτέλεσμα, όταν  ΑΥΤΗ ζει τα ΠΑΝΤΑ. Κι εμείς, σε μια κρύα Αίθουσα αναμονής, περιμένουμε να ακούσουμε το όνομά μας, να μας καλούνε για να δούμε…

Κι όταν ανοίγει η τζαμένια πόρτα και μας δείχνουν το μεγαλείο της Δημιουργίας κι ακούμε το κλάμα, τότε το σύννεφο στα μάτια μας γίνεται βροχή. Πόσο μικροί, πόσο άβουλοι…                  Μια γυναίκα-νοσοκόμα κρατά στα χέρια της αυτό που περιμέναμε 9 μήνες, αυτό που η Γυναίκα είχε στα σπλάχνα της, που της άλλαζε την εμφάνιση, που τις νύχτες μας έσπρωχνε μαλακά στην πλάτη, που περιμέναμε κάθε του κίνηση, για να ξαφνιαστούμε ευχάριστα.

Γυναίκα… Η ψυχή λυγίζει στο μεγαλείο σου. Στην τελειότητα του ρόλου, στην αυθεντικότητα της πράξης. Κάθε μέρα είναι η μέρα σου. Σήμερα, απλά, είναι η μέρα για να μην λησμονούμε τις άλλες 364 μέρες.

Ευλαβικά φιλώ το χέρι της καθεμιάς σας. Στην Προγιαγιά μου, στις Γιαγιάδες μου, στη Μαμά μου, στις Ερωμένες ακόμη και της μιας νύχτας, στη Σύντροφό μου, στην Κόρη μου.

Σε όλες όσες «υπάρχετε» για να μας θυμίζετε πως ΠΡΕΠΕΙ να γινόμαστε καλύτεροι! Ίσως, γιατί σε σας όρισε η μοίρα να είστε η Γοργόνα του σκάφους μας, της ζωής μας. Χρόνια Πολλά σε σας, στο άλλο μισό του ουρανού μας, που, τελικά δεν είστε μισό αλλά ολόκληρο. Κι ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλες σας και στην καθεμιά ξεχωριστά.

ΓΓΑ    

Ρεν:" Πρόσθετα μέτρα τώρα"

Συστάσεις, με τη μορφή τελεσιγράφου, για πρόσθετα μέτρα εδώ και τώρα απηύθυνε ο επίτροπος Ολι Ρεν μετά τις συναντήσεις που είχε με τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς. Εξέφρασε βέβαια τη στήριξη της Κομισιόν, αλλά έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας στα ελληνικά: "καλό κουράγιο".

Αναφερόμενος στα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί, επισήμανε πως βαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση, σημείωσε ωστόσο ότι θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα για τον περιορισμό του ελλείμματος κατά 4%, τονίζοντας ότι "παροτρύνω την κυβέρνηση να αποφασίσει και να παρουσιάσει τα μέτρα το συντομότερο". Κατόπιν κάλεσε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, τους κοινωνικούς εταίρους και τους πολίτες να υποστηρίξουν τα μέτρα, καθώς- όπως είπε- "κανένα μέλος της ευρωζώνης δεν μπορεί να επιβιώσει πέρα των μέτρων που διαθέτει". Προέτρεψε, μάλιστα, τους Έλληνες "να ελέγξετε το χρέος σας πριν αυτό σας ελέγξει".

Επισήμανε ότι κατά τις συναντήσεις που είχε διαπίστωσε ισχυρή αποφασιστικότητα από την ελληνική πλευρά, υπογραμμίζοντας ότι "επιτυγχάνοντας στην προσπάθεια, η Ελλάδα θα ανακτήσει την αξιοπιστία της". Χαρακτήρισε "αντικοινωνικό" το ανεξέλεγκτο δημόσιο χρέος, εκφράζοντας την άποψη ότι το νοικοκύρεμα των δημόσιων οικονομικών απαιτείται για το μέλλον των συντάξεων, της Υγείας και της Παιδείας.

Ερωτηθείς εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται να εγγυηθεί τις εκδόσεις των ελληνικών ομολόγων ο κ. Ρεν επανέλαβε ότι η Ευρωζώνη είναι έτοιμη να δημιουργήσει ένα πλαίσιο συντονισμού για την οικονομική σταθερότητα στην Ευρώπη.

14ος μισθός
Σε ερώτηση σχετικά με τις πληροφορίες ότι ασκούνται πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να κοπεί ο 14ος μισθός ο Ολι Ρεν είπε ότι με τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης συζητήθηκαν διάφορα μέτρα. Εμείς προτείναμε, πρόσθεσε, να μειωθεί το μισθολογικό κόστος αλλά επαφίεται στην ελληνική κυβέρνηση ποιά θα είναι τα μέτρα που πρέπει να πάρει για την επίτευξη του στόχου.

Ο Όλι Ρεν κατέληξε ότι γνωρίζει πως "οι Έλληνες έχουν επιχειρηματικό δαιμόνιο", εκφράζοντας τη βεβαιότητα του ότι "μπορούν να πετύχουν".

"Θέλουμε να στηρίξουμε την Ελλάδα, o έλληνας πρωθυπουργός θα έρθει την Παρασκευή στο Βερολίνο για διαβουλεύσεις" δήλωσε η γερμανίδα καγκελάριος, Ανγκελα Μέρκελ, και πρόσθεσε: "Οι αγορές πρέπει να πειστούν ότι η Ελλάδα θα πετύχει τους στόχους της".

Συναντήσεις με Παπανδρέου και υπουργός

Ο κ. Ρεν είχε συνάντηση το απόγευμα με τον πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου. Προηγήθηκε συνάντηση του με τον Γ. Παπακωνσταντίνου, κατά την οποία δήλωσε ότι απαιτούνται επιπλέον μέτρα, ενθαρρύνοντας την κυβέρνηση να τα εξετάσει και να τα ανακοινώσει. Ο υπ. Οικονομικών διεμήνυσε ότι "η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι χρειαστεί, συμπεριλαμβανόμενων και νέων μέτρων για την εφαρμογή του ΠΣΑ".

"Δεν θα αφήσουμε τη χώρα να βουλιάξει", τόνισε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό Συμβούλιο: "Είναι έτοιμοι οι άνθρωποι τους ενός μισθού να βοηθήσουν τη χώρα", σημείωσε, προσθέτοντας ότι τον σταματούν στο δρόμο και του λένε ότι "για την πατρίδα δίνουμε και το μισθό μας".

Συνάντηση Παπακωνσταντίνου- Ρεν

Ο κ. Ρεν εξέφρασε την πεποίθησή του ότι μαζί με την ελληνική κυβέρνηση θα αντιμετωπιστούν οι δημοσιονομικές και οικονομικές δυσκολίες. Επισήμανε, δε, ότι από τη συνάντηση του με τον υπουργό, προκύπτει ότι "εφαρμόζονται μέτρα, όπως αυτά ανακοινώθηκαν και τα χαιρετίζουμε". Ωστόσο, πρόσθεσε ο επίτροπος, "κατά την άποψή μας υπάρχουν κίνδυνοι που πρέπει να αντιμετωπιστούν". Κατέληξε λέγοντας πως γνωρίζει ότι "η προσπάθεια αυτή δεν είναι εύκολη, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συνεχίσει να στηρίζει τις ελληνικές αρχές για να επανέλθει η ελληνική οικονομία στην τροχιά που πρέπει προς όφελος των ελλήνων πολιτών".

Ο κ. Παπακωνσταντίνου τόνισε ότι υπήρξε μια ανοιχτή και εποικοδομητική συζήτηση και ότι ανέλυσε στον επίτροπο το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, τα μέτρα που έχουν ληφθεί και υλοποιούνται για τις μεγάλες αλλαγές για τον προϋπολογισμό, τη φορολογία, το σχέδιο νόμου για την ανεξαρτητοποίηση της Στατιστικής Υπηρεσίας και όλες τις πρωτοβουλίες που έχει λάβει η κυβέρνηση.

Συνάντηση Κατσέλη- Ρεν

Πολύ εποικοδομητική χαρακτήρισε τη συνάντηση που είχε με τον Ολι Ρεν, στο υπουργείο Οικονομικών η Λούκα Κατσέλη. Συζητήθηκε το σύνολο των μέτρων που αφορούν τη στήριξη της αγοράς και την αναθέρμανση της οικονομίας.

Η κ. Κατσέλη ενημέρωσε τον κ. Ρεν για τις βασικές πολιτικές όπως για παράδειγμα για την προβλεπόμενη δαπάνη των 10,3 δισ. ευρώ του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για την πορεία του εθνικού στρατηγικού πλαισίου αναφοράς (2007-2013) η απορρόφηση του οποίου βρίσκεται στο 6% και αναμένεται να ξεπεράσει το 15% το 2010. Επίσης, όπως δήλωσε η κ. Κατσέλη, ενημέρωσε τον επίτροπο για την κινητοποίηση των ιδιωτικών επενδύσεων και ιδιαίτερα για την προώθηση της απλούστευσης των όρων αδειοδότησης ίδρυσης και λειτουργίας των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Παράλληλα, ενημερώθηκε ο επίτροπος για το νέο αναπτυξιακό νόμο και για τη δέσμη των πολιτικών που αφορούν την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και την αναβάθμιση των υπηρεσιών του υπουργείου Εμπορίου, καθώς και για τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία όπως είναι το Ελληνικό Αναπτυξιακό Ταμείο. Η κ. Κατσέλη είπε, ότι το μείγμα οικονομικής πολιτικής είναι ότι η δημοσιονομική εξυγίανση συμβαδίζει με την ανάπτυξη και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και κατέληξε, ότι θα υπάρξει στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και έμπρακτη στήριξή της για την προώθηση του προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης.

Ο ευρωπαίος επίτροπος είχε, επίσης, συναντήσεις με Πάγκαλο, Λοβέρδο και Ξενογιαννακοπούλου.