Νέος Ευρωπαικός Διαφωτισμός

Ουδείς μπορεί να κλείσει τα μάτια του στη νέα πραγματικότητα, όπως διαμορφώνεται με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς, από το 2007, οπότε και ξεκίνησε η τεράστια αυτή οικονομική κρίση. Ουδείς μπορεί να παραγνωρίσει στοιχεία και παραμέτρους, αλλά και τους ισχυρούς παίκτες του παιχνιδιού αυτού.

Κατ’ αρχήν υπάρχει μια βασική παραδοχή. Όλο αυτό το παιχνίδι με την οικονομική κρίση είναι στημένο και μάλιστα πολύ καλά. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, μετά από ένα απίστευτο άνοιγμα στην κοινωνία και τους λαούς, με τη συνεχή χρηματοδότηση του life style, με την απίστευτη άνεση στην έκδοση πλαστικού χρήματος, αποφάσισε να αλλάξει πολιτική, στραγγαλίζοντας, πλέον, ακόμη και την επιβίωση των ανθρώπων. Και γίνεται αυτό, σε μια εποχή, που δυο κυρίαρχα νομίσματα, εξαρτούν το ένα την παρουσία του από το άλλο. Δολάριο και ευρώ, ή, ευρώ και δολάριο, σε ένα ταγκό χωρίς τέλος.

Και εδώ αρχίζουν τα σενάρια. Τι ευρώ χρειάζεται το δολάριο; Ποια ισοτιμία; Ας μη λησμονούμε ότι η Νέα Υόρκη έχει καταστεί ένας απίστευτα προσιτός οικονομικά προορισμός για πολλούς Έλληνες, όταν η αγορά της είναι εξαιρετικά φτηνή! Στην ισοτιμία 1,40 ή 1, 38 κάνει ο Έλληνας ταξίδι στην Νέα Υόρκη, ζει για λίγες μέρες το αμερικάνικο όνειρο και επιστρέφει με τις βαλίτσες γεμάτες ρούχα!

Όμως, το σενάριο δεν απαντήθηκε… Τι θέλει η παγκόσμια οικονομία; Πέρα από το κέρδος; Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε πως σταδιακά, είτε το θέλουμε, είτε όχι, οδεύουμε προς μια Παγκόσμια Διακυβέρνηση, με ότι αυτό συνεπάγεται. Και η χώρα μας βρίσκεται στην πρωτοπορία αυτής της ιδέας! Πώς; Μα με τη διακυβέρνηση των τελευταίων ετών. Τι άλλο μπορεί να σημαίνει η ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό στήριξης; Τρόικα! Μαγική συνταγή δια πάσαν νόσον! Αρκεί; Όχι! Η τρόικα ζητεί και οι εδώ εντολείς εκτελούν! Τι εκτελούν; Την κυριαρχία της χώρας! Πώς; Με τη λήψη μέτρων, με την ψήφιση μεσοπρόθεσμων, με την υπογραφή Μνημονίων. Και αυτά, το πρώτο που προβλέπουν είναι η απώλεια μέρους της κυριαρχίας, η παραχώρηση φιλέτων, η εξάντληση μέχρις εξουθενώσεως του λαού. Και πιο πολύ, η μερική κατάργηση του Συντάγματος, του κυρίαρχου χάρτη υπάρξεως του Κράτους.

Και η μικρά Ελλάς είναι το στοίχημα, το πείραμα. Δεν είναι τυχαίο πως όλοι οι Ευρωπαίοι δοκιμάζουν τα όρια ανοχής και αντοχής του Έλληνα, περιμένοντας τη μεγάλη έκρηξη. Γιατί και αυτή βρίσκεται προ των πυλών. Είτε το βλέπουν κάποιοι, είτε όχι.

Η Ευρώπη των λαών έχει καταστεί Ευρώπη των μονοπωλίων, οι λαοί υποχείρια κυβερνώντων χαμηλού βεληνεκούς. Πίστεψαν στην ΟΝΕ, χωρίς προηγουμένως να λάβουν υπόψη τους την πολιτική ένωση. Και βάσισαν την ένωση στο Νόμισμα. Δηλαδή, ΝΟΜΙΣΑΝ πως ενώνονται! Αλλά, φευ! Πώς μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο, χωρίς να προηγηθεί ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ένωση, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ένωση. Μια Ευρώπη από τη Λισσαβώνα μέχρι τα Ουράλια και από το Όσλο μέχρι τη Λευκωσία. Αντί γι αυτό, έχουμε μια Γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, με τη Γαλλία του Διαφωτισμού και της Επανάστασης ως εξαπτέρυγο. Και την Ιταλία με την Ισπανία να καταρρέουν! Το Δ’ Ράιχ σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Το μάρκο αντικατέστησε το ευρώ. Σκληρό μάρκο, σκληρό ευρώ. Και παντού ύφεση. Και αν αυτή τη στιγμή Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία και Ισπανία βουλιάζουν, θεωρούν οι πεφωτισμένοι Γερμανοί οικονομολόγοι, ότι θα γλυτώσουν; Απατώνται!

Η λύση είναι ΑΜΕΣΑ οι λαοί του Ευρωπαϊκού Νότου να στοιχηθούν συγκροτώντας ένα ισχυρό μέτωπο. Και να διατυπωθεί ένας νέος Διαφωτισμός. Μια νέα Χάρτα στην οποία να περιγράφεται η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα στηρίζεται ΠΡΩΤΙΣΤΑ στην πολιτική ένωση και ακολούθως στη νομισματική. Εξάλλου, αποδείχτηκε πως αν οι λαοί της Ευρώπης δεν αποδεχτούν τις ιδιαιτερότητές τους, δε μπορούν να ενωθούν. Και η αρχή μπορεί να γίνει από τις χώρες που το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει στοχοποιήσει. Ιρλανδία, Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία. Το φιλέτο της Ευρώπης! Οι χώρες που γνώρισαν στυγνά καθεστώτα και που βγήκαν αλώβητες. Οι χώρες που οφείλουν να αντισταθούν στο Δ’ Ράιχ ενός αφιονισμένου και αχόρταγου κατακτητή. Που τα πλεονάσματα του τα οφείλει στα ελλείμματα των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης…

Σημαντικό στοιχείο είναι να συνειδητοποιήσουν οι λαοί του Νότου, πως ΔΕΝ έχουν να χάσουν κάτι από μια πιθανή έξοδό τους από το ευρώ. Άλλοι χάνουν, όχι οι λαοί. Οι λαοί οφείλουν να συνεχίσουν την ιστορική τους διαδρομή. Τα νομίσματα δεν γράφουν ιστορία. Ιστορία γράφουν οι λαοί και μάλιστα οι λαοί που ξέρουν να σηκώνουν το κεφάλι τους στους κατακτητές τους. Ιστορία γράφουν οι λαοί που υπάρχουν για να χρησιμοποιούν και όχι να χρησιμοποιούνται από τα νομίσματα!

Η στιγμή προς το σημείο μηδέν πλησιάζει. Ο Ευρωπαϊκός Νότος έχει τη χρυσή ευκαιρία στα χέρια του, να σπάσει τα δεσμά των ανελεύθερων πολιτικών και να αποφασίσει μια νέα αρχή. Αρχή με προοπτική και όραμα. Με το βλέμμα προς μια Ευρώπη των λαών και όχι των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

γγα

8 Μάρτη, Η Ημέρα της Γυναίκας, της ίδιας της Ζωής…

Τι να πει ο ταπεινός ικέτης, ο κάθε ένας από εμάς, που προσκυνάμε την τελειότητα της φύσης, σε κάθε φάση, σε κάθε στιγμή…

Είναι το σύμβολο, στην πλώρη του καραβιού, η γοργόνα… Πλανεύτρα του νου, της σκέψης, των κυμάτων… Για να μη χάνει το καράβι την πορεία, εκείνα τα χρόνια. Αδερφή του Αλέξανδρου, μύθος και πραγματικότητα, ιστορία και φαντασία…

Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, η γυναίκα νιώθει αλλιώτικα, όταν μέσα της υπάρχει μια άλλη γυναίκα. Αισθάνεται την ανάγκη να της μεταφέρει τη μοίρα που της ορίζει πως πρέπει να γίνει αδερφή, ερωμένη, σύντροφος, μάνα, γιαγιά, όνειρο… Γίνεται τρυφερή, καθώς σκύβει το κεφάλι της και με τα χέρια αγγίζει το μεγαλείο της κοιλιάς που μεγαλώνει. Είναι το θαύμα της δημιουργίας, η μεγαλοσύνη της σύλληψης, το απόλυτο τού «είναι» καθενός από μας. Ναι, σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα, μια μέρα ισότιμη με αυτή της Γιορτής της Μητέρας, γιατί η κάθε Γυναίκα είναι μητέρα. Μητέρα του πρώτου πόθου, μητέρα της πρώτης ερωτικής συνεύρεσης, μητέρα της πρώτης ερωτικής ολοκλήρωσης, μητέρα των ονειρώξεων και της λαχτάρας του πρώτου ραντεβού…

Κι όταν νιώσουμε πως κάτι έχουμε ανάμεσα στα σκέλια μας, σε μια Γυναίκα τρέχουμε για να επιβεβαιωθούμε, να συνειδητοποιήσουμε πως «γίναμε άντρες»! Όλα μέσα από τη γυναίκα…

Κι όλα αυτά χιλιάδες χρόνια τώρα, από τότε που πρωτοεμφανίστηκε ο άνθρωπος πάνω στη γη.

Συνειδητοποίησε τη μεγαλοσύνη του μέσα από της σύλληψη για την αναπαραγωγή, αντιλήφθηκε το μέγεθός του, όταν μπόρεσε να δει το «δέντρο» του, τη γενιά του! Κι αυτό δε θα μπορούσε να συμβεί χωρίς τη δική του «γη», τη γυναίκα.

Καθημερινά, σε κάθε χώρο που συμβαίνει μια γέννα, ένας από εμάς περιμένει να δει το θαύμα, που μια γυναίκα το βιώνει, το μεγαλώνει και μας το παραδίδει. Αγωνιούμε για να δούμε το αποτέλεσμα, όταν  ΑΥΤΗ ζει τα ΠΑΝΤΑ. Κι εμείς, σε μια κρύα Αίθουσα αναμονής, περιμένουμε να ακούσουμε το όνομά μας, να μας καλούνε για να δούμε…

Κι όταν ανοίγει η τζαμένια πόρτα και μας δείχνουν το μεγαλείο της Δημιουργίας κι ακούμε το κλάμα, τότε το σύννεφο στα μάτια μας γίνεται βροχή. Πόσο μικροί, πόσο άβουλοι…                  Μια γυναίκα-νοσοκόμα κρατά στα χέρια της αυτό που περιμέναμε 9 μήνες, αυτό που η Γυναίκα είχε στα σπλάχνα της, που της άλλαζε την εμφάνιση, που τις νύχτες μας έσπρωχνε μαλακά στην πλάτη, που περιμέναμε κάθε του κίνηση, για να ξαφνιαστούμε ευχάριστα.

Γυναίκα… Η ψυχή λυγίζει στο μεγαλείο σου. Στην τελειότητα του ρόλου, στην αυθεντικότητα της πράξης. Κάθε μέρα είναι η μέρα σου. Σήμερα, απλά, είναι η μέρα για να μην λησμονούμε τις άλλες 364 μέρες.

Ευλαβικά φιλώ το χέρι της καθεμιάς σας. Στην Προγιαγιά μου, στις Γιαγιάδες μου, στη Μαμά μου, στις Ερωμένες ακόμη και της μιας νύχτας, στη Σύντροφό μου, στην Κόρη μου.

Σε όλες όσες «υπάρχετε» για να μας θυμίζετε πως ΠΡΕΠΕΙ να γινόμαστε καλύτεροι! Ίσως, γιατί σε σας όρισε η μοίρα να είστε η Γοργόνα του σκάφους μας, της ζωής μας. Χρόνια Πολλά σε σας, στο άλλο μισό του ουρανού μας, που, τελικά δεν είστε μισό αλλά ολόκληρο. Κι ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλες σας και στην καθεμιά ξεχωριστά.

ΓΓΑ    

Ρεν:" Πρόσθετα μέτρα τώρα"

Συστάσεις, με τη μορφή τελεσιγράφου, για πρόσθετα μέτρα εδώ και τώρα απηύθυνε ο επίτροπος Ολι Ρεν μετά τις συναντήσεις που είχε με τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς. Εξέφρασε βέβαια τη στήριξη της Κομισιόν, αλλά έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας στα ελληνικά: "καλό κουράγιο".

Αναφερόμενος στα μέτρα που έχουν ήδη ληφθεί, επισήμανε πως βαίνουν προς τη σωστή κατεύθυνση, σημείωσε ωστόσο ότι θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα για τον περιορισμό του ελλείμματος κατά 4%, τονίζοντας ότι "παροτρύνω την κυβέρνηση να αποφασίσει και να παρουσιάσει τα μέτρα το συντομότερο". Κατόπιν κάλεσε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, τους κοινωνικούς εταίρους και τους πολίτες να υποστηρίξουν τα μέτρα, καθώς- όπως είπε- "κανένα μέλος της ευρωζώνης δεν μπορεί να επιβιώσει πέρα των μέτρων που διαθέτει". Προέτρεψε, μάλιστα, τους Έλληνες "να ελέγξετε το χρέος σας πριν αυτό σας ελέγξει".

Επισήμανε ότι κατά τις συναντήσεις που είχε διαπίστωσε ισχυρή αποφασιστικότητα από την ελληνική πλευρά, υπογραμμίζοντας ότι "επιτυγχάνοντας στην προσπάθεια, η Ελλάδα θα ανακτήσει την αξιοπιστία της". Χαρακτήρισε "αντικοινωνικό" το ανεξέλεγκτο δημόσιο χρέος, εκφράζοντας την άποψη ότι το νοικοκύρεμα των δημόσιων οικονομικών απαιτείται για το μέλλον των συντάξεων, της Υγείας και της Παιδείας.

Ερωτηθείς εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται να εγγυηθεί τις εκδόσεις των ελληνικών ομολόγων ο κ. Ρεν επανέλαβε ότι η Ευρωζώνη είναι έτοιμη να δημιουργήσει ένα πλαίσιο συντονισμού για την οικονομική σταθερότητα στην Ευρώπη.

14ος μισθός
Σε ερώτηση σχετικά με τις πληροφορίες ότι ασκούνται πιέσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να κοπεί ο 14ος μισθός ο Ολι Ρεν είπε ότι με τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης συζητήθηκαν διάφορα μέτρα. Εμείς προτείναμε, πρόσθεσε, να μειωθεί το μισθολογικό κόστος αλλά επαφίεται στην ελληνική κυβέρνηση ποιά θα είναι τα μέτρα που πρέπει να πάρει για την επίτευξη του στόχου.

Ο Όλι Ρεν κατέληξε ότι γνωρίζει πως "οι Έλληνες έχουν επιχειρηματικό δαιμόνιο", εκφράζοντας τη βεβαιότητα του ότι "μπορούν να πετύχουν".

"Θέλουμε να στηρίξουμε την Ελλάδα, o έλληνας πρωθυπουργός θα έρθει την Παρασκευή στο Βερολίνο για διαβουλεύσεις" δήλωσε η γερμανίδα καγκελάριος, Ανγκελα Μέρκελ, και πρόσθεσε: "Οι αγορές πρέπει να πειστούν ότι η Ελλάδα θα πετύχει τους στόχους της".

Συναντήσεις με Παπανδρέου και υπουργός

Ο κ. Ρεν είχε συνάντηση το απόγευμα με τον πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου. Προηγήθηκε συνάντηση του με τον Γ. Παπακωνσταντίνου, κατά την οποία δήλωσε ότι απαιτούνται επιπλέον μέτρα, ενθαρρύνοντας την κυβέρνηση να τα εξετάσει και να τα ανακοινώσει. Ο υπ. Οικονομικών διεμήνυσε ότι "η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι χρειαστεί, συμπεριλαμβανόμενων και νέων μέτρων για την εφαρμογή του ΠΣΑ".

"Δεν θα αφήσουμε τη χώρα να βουλιάξει", τόνισε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό Συμβούλιο: "Είναι έτοιμοι οι άνθρωποι τους ενός μισθού να βοηθήσουν τη χώρα", σημείωσε, προσθέτοντας ότι τον σταματούν στο δρόμο και του λένε ότι "για την πατρίδα δίνουμε και το μισθό μας".

Συνάντηση Παπακωνσταντίνου- Ρεν

Ο κ. Ρεν εξέφρασε την πεποίθησή του ότι μαζί με την ελληνική κυβέρνηση θα αντιμετωπιστούν οι δημοσιονομικές και οικονομικές δυσκολίες. Επισήμανε, δε, ότι από τη συνάντηση του με τον υπουργό, προκύπτει ότι "εφαρμόζονται μέτρα, όπως αυτά ανακοινώθηκαν και τα χαιρετίζουμε". Ωστόσο, πρόσθεσε ο επίτροπος, "κατά την άποψή μας υπάρχουν κίνδυνοι που πρέπει να αντιμετωπιστούν". Κατέληξε λέγοντας πως γνωρίζει ότι "η προσπάθεια αυτή δεν είναι εύκολη, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συνεχίσει να στηρίζει τις ελληνικές αρχές για να επανέλθει η ελληνική οικονομία στην τροχιά που πρέπει προς όφελος των ελλήνων πολιτών".

Ο κ. Παπακωνσταντίνου τόνισε ότι υπήρξε μια ανοιχτή και εποικοδομητική συζήτηση και ότι ανέλυσε στον επίτροπο το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, τα μέτρα που έχουν ληφθεί και υλοποιούνται για τις μεγάλες αλλαγές για τον προϋπολογισμό, τη φορολογία, το σχέδιο νόμου για την ανεξαρτητοποίηση της Στατιστικής Υπηρεσίας και όλες τις πρωτοβουλίες που έχει λάβει η κυβέρνηση.

Συνάντηση Κατσέλη- Ρεν

Πολύ εποικοδομητική χαρακτήρισε τη συνάντηση που είχε με τον Ολι Ρεν, στο υπουργείο Οικονομικών η Λούκα Κατσέλη. Συζητήθηκε το σύνολο των μέτρων που αφορούν τη στήριξη της αγοράς και την αναθέρμανση της οικονομίας.

Η κ. Κατσέλη ενημέρωσε τον κ. Ρεν για τις βασικές πολιτικές όπως για παράδειγμα για την προβλεπόμενη δαπάνη των 10,3 δισ. ευρώ του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων για την πορεία του εθνικού στρατηγικού πλαισίου αναφοράς (2007-2013) η απορρόφηση του οποίου βρίσκεται στο 6% και αναμένεται να ξεπεράσει το 15% το 2010. Επίσης, όπως δήλωσε η κ. Κατσέλη, ενημέρωσε τον επίτροπο για την κινητοποίηση των ιδιωτικών επενδύσεων και ιδιαίτερα για την προώθηση της απλούστευσης των όρων αδειοδότησης ίδρυσης και λειτουργίας των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Παράλληλα, ενημερώθηκε ο επίτροπος για το νέο αναπτυξιακό νόμο και για τη δέσμη των πολιτικών που αφορούν την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και την αναβάθμιση των υπηρεσιών του υπουργείου Εμπορίου, καθώς και για τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία όπως είναι το Ελληνικό Αναπτυξιακό Ταμείο. Η κ. Κατσέλη είπε, ότι το μείγμα οικονομικής πολιτικής είναι ότι η δημοσιονομική εξυγίανση συμβαδίζει με την ανάπτυξη και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και κατέληξε, ότι θα υπάρξει στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και έμπρακτη στήριξή της για την προώθηση του προγράμματος σταθερότητας και ανάπτυξης.

Ο ευρωπαίος επίτροπος είχε, επίσης, συναντήσεις με Πάγκαλο, Λοβέρδο και Ξενογιαννακοπούλου.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ 28/2/2010

Η Κοινωνική Παρέμβαση Ζωγράφου, η ACT UP –Δράσε Hellas και το Δίκτυο Αυτό-Οργάνωσης Ενεργών Πολιτών Χολαργού, σας προσκαλούν την Κυριακή, 28/02/2010 στην ΑΚΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, σε ένα πρόγραμμα με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Λάκη Παπαδόπουλο, Σάκη Μπουλά και Ραλλία Χρηστίδου.


Τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν για τις ανάγκες της ACT UP –Δράσε Hellas, στον αγώνα για την καταπολέμηση του AIDS



Τιμή πρόσκλησης 35 €

Πριν 30 χρόνια.....

"Γεμάτος" μήνας ο Φλεβάρης, αν και κουτσοφλέβαρος. Μνήμες από τα παλιά, ιστορία ολόκληρη...
Ήταν σαν χτες, πριν 30 χρόνια, τότε που μαθαίνοντας πως ο Νίκος Ξυλούρης "έφυγε", ένα χέρι μας έσπρωχνε, μας έστειλε εκεί, κοντά του, στην αποβάθρα του Αχέροντα. Και μέσα από σε όλους τους Κρητικούς με τα κεφαλομάντηλα, στριμωχτήκαμε και φτάσαμε μπροστά, δίπλα του.
Και όταν ήρθε η ώρα του ύστατου "χαίρε", κρατούσα με πάθος το φέρετρο, γιατί δε μπορούσα να πιστέψω πως ΑΥΤΟΣ δε θα υπήρχε ανάμεσά μας πια....
Αυτός, που σχεδόν 2 1/2 χρόνια πριν, όταν ψάχναμε στην Πλάκα να κάνουμε μια εκδήλωση για το σχολείο μας και είχαμε απογοητευτεί, μας άνοιξε την πόρτα και την καρδιά του και μας έδωσε το ΖΟΟΜ, εκεί, στην αρχή της Κυδαθηναίων....
Παραμονές Χριστουγέννων του 1977, μαθητές της Α΄ Λυκείου, ταξιδέψαμε στην "άλλη" Ελλάδα, που ονειρευόμαστε, που θέλαμε, που ξεκινήσαμε να παλεύουμε γι αυτήν. Τότε που τα όνειρα δεν ήταν εξουσία, αλλά το λευκό πανί που απλωνόταν πάνω από το σκαρί του νου και με πυξίδα την ελπίδα ξεκινούσαμε.... Μας ταξίδευαν όλοι οι μεγάλοι ποιητές, οι μεγάλοι τραγουδοποιοί, οι φωνές του ονείρου μας...
Περάσαν τα χρόνια, 30 ολοστρόγγυλα, απο εκείνη τη μέρα... Η μνήμη ζωντανή, το όνειρο ολόρθο να μας κυττά και να το κυττάζουμε στα μάτια.

Αφιερωμένο σε όλους σας, που αισθάνεστε ακόμη όπως πριν 30 χρόνια...

Δ ε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Κούτσα μια και κούτσα δυο
της ζωής το ρημαδιό!

Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι,
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ' φήναν νηστικό.

Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια
με κοτρόνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!

Aνωχώρι, Κατωχώρι,
ανηφόρι, κατηφόρι,
και με κάμα και βροχή,
ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή.

Eίκοσι χρονώ γομάρι
σήκωσα όλο το νταμάρι
κι' έχτισα, στην εμπασιά
του χωριού, την εκκλησιά.

Kαι ζευγάρι με το βόδι
(άλλο μπόι κι' άλλο πόδι)
όργωνα στα ρέματα
τ' αφεντός τα στρέμματα.

Kαι στον πόλεμ' "όλα για όλα"
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνωνται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαϊ.

Kαι γι' αυτόνε τον ερίφη
εκουβάλησα τη νύφη
και την προίκα της βουνό,
την τιμή της ουρανό!

Aλλά εμένα σε μια σφήνα
μ' έδεναν το Μαη το μήνα
στο χωράφι το γυμνό
να γκαρίζω, να θρηνώ.

Kι' ο παπάς με την κοιλιά του
μ' έπαιρνε για τη δουλειά του
και μου μίλαε κουνιστός:
"Σε καβάλησε ο Χριστός!

Δούλευε για να στουμπώσει
όλ' η Χώρα κι' οι καμπόσοι.
Μη ρωτάς το πώς και τί,
να ζητάς την αρετή!
-Δε βαστάω! Θα πέσω κάπου!
-Ντράπου! Τις προγόνοι ντράπου!
-Αντραλίζομαι!... Πεινώ!...
-Σούτ! θα φας στον ουρανό!"

Kι' έλεα: όταν μιαν ημέρα
παρασφίξουνε τα γέρα,
θα ξεκουραστώ κι' εγώ,
του θεού τ' αβασταγό!

Kι' όταν ένα καλό βράδυ
θα τελειώσει μου το λάδι
κι' αμολήσω την πνοή
(ένα πουφ είν' η ζωή),

H ψυχή μου θε να δράμη
στη ζεστή αγκαλιά τ' Αβράμη,
τ' άσπρα, τ' αχερένια του
να φιλάει τα γένια του!

Γέρασα κι' ως δε φελούσα
κι' αχαϊρευτος κυλούσα,
με πετάξανε μακριά
να με φάνε τα θεριά.

Kωλοσούρθηκα και βρίσκω
στη σπηλιά τον Αι-Φραγκίσκο:
"Χαίρε φως αληθινόν
και προστάτη των κτηνών!

Σώσε το γέρο κύρ Μέντη
απ' την αδικιά τ' αφέντη,
συ που δίδαξες αρνί
τον κύρ λύκο να γενή!

Tο σκληρόν αφέντη κάνε
από λύκο άνθρωπο κάνε!..."
Μα με την κουβέντα αυτή
πόρτα μου 'κλεισε κι' αυτί.

Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:

"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ.

Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρης. Οπου ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.

Mη χτυπάς τον αδερφό σου-
τον αφέντη τον κουφό σου!
Και στον ίδρο το δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.

Χάιντε θύμα, χάιντε ψώνιο
χάιντε Σύμβολον αιώνιο!
Αν ξυπνήσεις, μονομιάς
θα 'ρτη ανάποδα ο ντουνιάς.

Kοίτα! Οι άλλοι έχουν κινήσει
κι' έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι' άλλος ήλιος έχει βγη
σ' άλλη θάλασσ', άλλη γης".

Κώστας Βάρναλης

ΓΓΑ

Σχέδιο ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ για την τοπική οικονομία; Γιατί όχι;

Το ότι διάγουμε μια από τις ζοφερότερες οικονομικά περιόδους στην οικονομική ιστορία της χώρας, είναι κάτι που όλοι μας πλέον το αισθανόμαστε όλο και πιο έντονα. Και είναι άδικο να ρίξουμε την ευθύνη στην παγκόσμια κρίση και όχι σε δικά μας λάθη. Απλά, όσο θα περνά ο χρόνος και ειδικά με το νέο έτος, θα συνειδητοποιήσουμε το παγκόσμιο πρόβλημα και εμείς. Οι αλχημείες των υπουργών της δεξιάς, δυστυχώς, μας οδήγησαν σε ένα τρομακτικό αδιέξοδο, από το οποίο καλείται η σημερινή κυβέρνηση να βγάλει τη χώρα, με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Θα τα καταφέρει; Θέλουμε να ελπίζουμε πως θα τα καταφέρει, όπως, εξάλλου, πάντοτε ιστορικά οι προοδευτικές κυβερνήσεις αυτής της χώρας έπρατταν. Με αποφασιστικότητα και θάρρος, κόντρα στα διεθνώς κρατούντα.

Η αφορμή να καταθέσω κάποιες σκέψεις σήμερα δεν ήταν η παγκόσμια οικονομική κατάσταση, αλλά τα αφορώντα το μικρόκοσμό μας, τη γειτονιά μας.

Καλώς ή κακώς, μέσα σε αυτή τη συγκυρία, καλούνται να επιβιώσουν οι μμε της χώρας, καλούνται να συνεχίσουν να συντηρούν τους εργαζόμενούς τους, καλούνται να συνεισφέρουν στην οικονομία της πατρίδας. Και η διατήρησή τους είναι ένα μεγάλο στοίχημα. Γιατί συντηρούν ανθρώπινο δυναμικό, έχουν εργαζόμενους, προμηθευτές, έναν ολόκληρο μηχανισμό ανθρώπων που ζουν και εργάζονται γύρω από κάθε μμε.

Τι γίνεται όμως με τις ίδιες τις μμε; Πώς αντιμετωπίζουν αυτή την κατάσταση; Ποιο το σχέδιό τους για την κρίσιμη αυτή περίοδο και ποιο το όραμά τους για την επόμενη μέρα;

Οι απαντήσεις είναι πολλές. Πολλοί θα πουν πως φταίει το Κράτος, οι Τράπεζες, οι δημοσιογράφοι που τρομοκρατούν τους πάντες. Και σίγουρα δε μπορεί να διαφωνήσει ο οιοσδήποτε, εάν ληφθούν υπόψη όλα αυτά. Όμως, υπάρχει και κάτι που δεν έχει ληφθεί υπόψη.

Το Κράτος, ως οργανισμός, για τις φυσικές καταστροφές, έχει το Σχέδιο ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ, με το οποίο προβλέπει με κάθε λεπτομέρεια τι πρόκειται να γίνει σε κάθε φυσική καταστροφή. Λογικά, αντίστοιχα Σχέδια, πρέπει ή θα πρέπει να υπάρχουν για κάθε είδους καταστροφή. Πολύ δε περισσότερο για περιπτώσεις όπως η οικονομική κρίση. Και προσωπική μου εκτίμηση είναι πως αυτό θα πρέπει να γίνει με πρωτοβουλία των μμε, διότι είναι οι άμεσα πληττόμενοι από την οικονομική λαίλαπα. Όμως, όλως περιέργως, κάτι τέτοιο δεν έχει γίνει. Προφανώς, οι διάφορες οικονομικές κρίσεις που κατά καιρούς έχουν συμβεί, δεν έχουν ανησυχήσει όσο θα έπρεπε τον κόσμο των μμε, με αποτέλεσμα σήμερα να παρατηρούμε ένα ντόμινο πτωχεύσεων και κλεισίματος διαφόρων μορφών μμε.

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο δραστηριοποιούμαι στο χώρο των μμε, σε ένα πολύ όμορφο εμπορικό κέντρο, από τα πρώτα που δημιουργήθηκαν σε Δήμο της Αθήνας. Έχοντας παραστάσεις από το συγκεκριμένο εμπορικό κέντρο ως πελάτης για διάστημα μεγαλύτερο των 15 ετών, πίστευα πως είναι ένα κέντρο με τεράστιες δυνατότητες και επιχειρηματίες που αγαπούσαν αυτό που έκαναν. Η εμπλοκή μου, όμως, σε αυτό με απογοήτευσε!

Κατά ένα παράξενο τρόπο, όλοι οι επιχειρηματίες του κέντρου ενδιαφέρονται αποκλειστικά και μόνο για την επιχείρησή τους, αδιαφορώντας για την εικόνα του κέντρου, ως σύνολο. Όμως, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Αν δεν ικανοποιηθεί ο πελάτης του κάθε καταστήματος, θα φύγει όχι από το κατάστημα, αλλά από το εμπορικό κέντρο. Επιδίωξη όλων πρέπει να είναι η παραμονή του πελάτη στο κέντρο, με την παροχή όσο το δυνατόν περισσότερων υπηρεσιών. Από τον πρωινό καφέ, μέχρι το βραδινό δείπνο και ποτό. Από το εσώρουχο μέχρι το επίσημο ένδυμα. Από την καραμέλα μέχρι του gourmet γλυκό. Απλά πράγματα, κινήσεις με ενδιαφέρον προς τον πελάτη.

Η εορταστική περίοδος των Χριστουγέννων σε όλη την Ευρώπη ξεκινά από πολύ νωρίς. Με το τέλος του Οκτώβρη τα καταστήματα παίρνουν ένα γιορτινό χρώμα, στολίζονται ανάλογα και “προκαλούν” τον πελάτη τους να τα επισκεφτεί. Η Αθήνα έπιασε ήδη το νόημα και ενεργοποιήθηκε εδώ και κάποια χρόνια, προς αυτή την κατεύθυνση. Αποτέλεσμα; Ενώ η φετινή περίοδος είναι η χειρότερη εισπρακτικά, εντούτοις υπάρχει κίνηση στην αγορά. Και όταν υπάρχει κίνηση είναι σίγουρο πως κάποιοι πελάτες θα προβούν σε αγορές.

Από τα περασμένα Χριστούγεννα είχα επισημάνει πως κάτι αντίστοιχο έπρεπε να κάνουμε και στο δικό μας εμπορικό κέντρο. Λόγια που χάθηκαν στον άνεμο, λόγια χωρίς αντίκρυσμα. Το ερώτημα, όμως, πάντα να παραμένει: “Γιατί δεν ψωνίζει ο κόσμος; Γιατί δεν έχουμε κόσμο στο εμπορικό; Γιατί; Γιατί; Γιατί;”

Άπειρα γιατί που ο καθένας μας θα μπορούσε να απαντήσει λέγοντας σε όλους “Εσείς τι κάνατε για να έρθει ο κόσμος;”

Ακούω συνεχώς στο ραδιόφωνο για διάφορα εμπορικά κέντρα, για τις διαφημίσεις που κάνουν. Και προσγειώνομαι στην πραγματικότητά μου, βλέποντας την άρνηση. Κατά τα λοιπά μας φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς!

Οι προτάσεις; Πολλές! Τα ευήκοα ώτα είναι λίγα! Όμως, με ένα τοπικό Σχέδιο ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ, πιστεύω πως θα λυνόταν το πρόβλημα. Με συνδρομή από όλους για τη στήριξη του κέντρου, όπου ο κάθε επιχειρηματίας θα συνεισφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του. Όπου όλοι συναποφασίζουν για το κέντρο ΤΟΥΣ, εκτιμώντας τους πελάτες τους. Γιατί τα πάντα έχουν ως στόχο τον πελάτη-καταναλωτή. Δεν είναι δυνατόν να στολίζεται υποτυπωδώς το εμπορικό κέντρο 15 μέρες προ των Χριστουγέννων. Δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζεται από υπεύθυνους επιχειρηματίες ότι φταίει η δημιουργία άλλων εμπορικών κέντρων. Κι εσύ τι κάνεις για να κρατήσεις τον καταναλωτή στο δικό σου κέντρο; Τι κίνητρο του δίνεις; Τι προσφέρεις;

Γνωρίζω καλά πως όλοι οι νέοι που επιχειρούν έχουν άλλη αντίληψη των πραγμάτων. Μήπως, τελικά, να τους δώσουμε την ευκαιρία να αναλάβουν πρωτοβουλίες και όσοι δε μπορούν να αποτραβηχτούν; Καλώς ή κακώς δεν κάνουμε όλοι για όλα. Και κυρίως πρέπει άμεσα να εκπονήσουμε το δικό μας Σχέδιο ΞΕΝΟΚΡΑΤΗΣ. Γιατί οικονομία είμαστε όλοι. Και κυρίως, τους κανόνες για το δικό μας χώρο τους διαμορφώνουμε ΕΜΕΙΣ.

ΓΓΑ

Ο άγνωστος διάλογος ή η πολύ γνωστή κυρία Μπακογιάννη

"Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον" έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Και να που το δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ έρχεται να επιβεβαιώσει τον ρόλο της κυρίας Μπακογιάννη, πρώην υπουργού Εξωτερικών και παντοτινής θυγατέρας Μητσοτάκη. Έχει μεγάλη αξία το δημοσίευμα αυτό, γιατί όλη η παράταξη της δεξιάς μιλούσε μεγαλόστομα για την δήθεν τεράστια "εθνική επιτυχία" του Βουκουρεστίου, με το περίφημο βέτο, το οποίο ΟΥΔΕΙΣ εκ των τότε κυβερνώντων πίστευε ή υποστήριζε, όπως τελικά αποδεικνύεται.

Τα γεγονότα μετά το Βουκουρέστι επιβεβαιώνουν πλήρως την ύπαρξη μυστικής διπλωματίας, με επικεφαλής την τότε υπουργό των Εξωτερικών. Φυσικά, ουδείς νοήμων πολίτης αυτής της χώρας πίστεψε πως η θυγατέρα του Μητσοτάκη είχε εθνική ματιά στα κρίσιμα θέματα που απασχολούσαν και απασχολούν την Ελλάδα. Αλλά, είναι επιεικώς απαράδεκτο, να υπάρχουν οπαδοί της δεξιάς που ακόμη και σήμερα, μετά την τόσο αρνητική εξέλιξη του Σκοπιανού, να επικαλούνται την "σθαναρά στάση" του τότε πρωθυπουργού.

Και κάποια ερωτήματα, που αβίαστα προκύπτουν, ως συνέπεια των προχθεσινών δηλώσεων Κουμουτσάκου, περί μετατροπής του Σκοπιανού σε διμερούς θέματος. Ο νυν αρχηγός της ΝΔ, εκείνη την περίοδο δεν ήταν βουλευτής και αργότερα υπουργός; Ποια η στάση του; Πώς αντιμετώπιζε τότε τα πήγαινε έλα των "Μακεδονικών" αεροσκαφών της FYROM; Και πώς σκέπτεται να αντιμετωπίσει το νέο αγκάθι που του προέκυψε μετά από την τόσο σημαντική ανακάλυψη της εφημερίδας;

ΓΓΑ