Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2007

Παρασκευή βράδυ, 14/9/2007. Εορτή της Ύψωσης του Τίμιου Σταυρού. Τελευταία μέρα των προεκλογικών εκδηλώσεων.
Τελευταία ομιλία του Γεωργίου Παπανδρέου στη γη των προγόνων του, την Πάτρα. Και εκεί υπήρξε ξεσηκωμός, πανστρατιά. Πάνδημη συμμετοχή του λαού της Πάτρας, του πολύπαθου λαού της Δυτικής Πελοποννήσου, που η κυβερνητική αδιαφορία οδήγησε στην εξαθλίωση και την καταστροφή.
Ο λαός της Πελοποννήσου ψήφισε. Επιτέλους τέλος στη δεξιά εξαθλίωση, επιτέλους τέλος στην αδιαλλαξία μιας ανάλγητης κυβέρνησης. Επιτέλους τέλος στην κατηφόρα. Να μπορούμε από Δευτέρα να περπατάμε με το κεφάλι ψηλά, σε κάθε γωνιά της γης. Όπως τότε, 3 1/2 χρόνια πριν. Το ΠΑΣΟΚ επανέρχεται, η δεξια καταρρέει. Κάθε φορά που η δεξιά πέφτει, κάνει τουλάχιστον μια 10ετία για να συνέλθει.
Κυριακή πρωί και ο λαός στέλνει τη δεξιά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Οριστικά. Ας κρατήσουν οι χοροί. Μόνο για λίγο. Ήρθε η ώρα για σκληρή εργασία. Για να γίνει η πατρίδα μας η ηγέτιδα δύναμη στην περιοχή.
Καλό αγώνα και με τη νίκη.

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2007

Απόψε...

"Η ψήφος της Κυριακής είναι πολύ κρίσιμη. Κρίνεται η πορεία των εθνικών θεμάτων, το μέλλον της νέας γενιάς, η συνοχή της κοινωνίας, η κοινωνική αλληλεγγύη, η κοινωνική δικαιοσύνη και η οικονομική ανάπτυξη, το ύφος και το ήθος της εξουσίας, η αποτελεσματικότητα και η σοβαρότητα της διακυβέρνησης. Κρίνεται αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να κλυδωνίζεται και να βυθίζεται μέσα στην ανικανότητα της κυβέρνησης Καραμανλή ή αν θα αλλάξει σελίδα και θα πετύχει τη δημιουργία μιας δίκαιης κοινωνίας. Τώρα είναι η ώρα της αλήθειας, η ώρα της νέας αλλαγής. Οφείλουμε να βάλουμε τέλος στην αντιδεξιά πολιτική που εξαπατά το λαό και να αναδείξουμε μια ισχυρή προοδευτική κυβέρνηση. Να πούμε 'φθάνει πια' και να πάμε μαζί για τη νέα αλλαγή"
Έτσι έκλεισε η ομιλία του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη μεγάλη τελευταία προεκλογική συγκέντρωση της Αθήνας, την Πέμπτη 13/9, όπου ο λαός της Αθήνας έδωσε βροντερό παρόν. Χιλιάδες λαού κατέκλυσαν τους δρόμους της Αθήνας.
Υψωμένες σημαίες, παλμός, ενθουσιασμός.
Περπατούσα στην Πατησίων, κρατώντας το χέρι της κόρης μου. Ένιωθα το ρυθμό της συγκέντρωσης που έγινε πριν 26 χρόνια, στην τελευταία προεκλογική ομιλία του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου. Κοινά τα αιτήματα, κοινός ο ενθουσιασμός...
"Θα το μεθύσουμε τον ήλιο
σίγουρα ναι...."
Δυο δάκρυα ανέβηκαν στα μάτια μου. Τα έπνιξα. Δεν έπρεπε να φανούν στην κόρη μου...
Συναντήσαμε το Σπύρο. Είδαμε τη Μαριλίζα. Ξεκινήσαμε όλοι μαζί.
Πήρα μια μεγάλη σημαία. Κυμάτιζε τόσο όμορφα στον αττικό ουρανό, σε αυτό το όμορφο δειλινό.
Προχωρήσαμε και φτάσαμε στο κτίριο της ΓΣΕΕ. Κάτω από το μπαλκόνι. Ανάμεσα στους φοιτητές, τη νεολαία μας. Παλμός, διάθεση, ενθουσιασμός, τραγούδι...
Όλα τα μουσικά ακούσματα των τελευταίων 33 ετών και παλαιότερα. Πώς μπορείς να μην ενθουσιαστείς με το "Άξιον εστί"; Πώς μπορείς να μείνεις μακρυά από το πάθος...
Όταν ο Πρόεδρος βγήκε στο μπαλκόνι, ο ενθουσιασμός κορυφώθηκε. Μέγα πλήθος, μέγα πάθος.
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ άρχισε ένα διάλογο με το λαό της Αθήνας. Απόψε υπογράφτηκε η ληξιαρχική πράξη του τέλους του "Γιωργάκη" και ταυτόχρονα η ανάδειξη του Γεωργίου Παπανδρέου του νεώτερου. Ο λαός είχε ανάγκη αυτό το διάλογο και ο Πρόεδρος έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιηθεί. Το όραμα της νίκης άρχισε να γίνεται ορατό. Ο λαός ψήφισε, αποφάσισε. Απόψε πέθανε η Δεξιά. Την Κυριακή ολοκληρώνεται τυπικά η αποχώρηση της καταρρέουσας κυβέρνησης. Ο διχασμός, η απάτη, η αναξιοπιστία, το ρουσφέτι μπαίνουν οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Επιτέλους τέλος.
Στο κάλεσμα του Προέδρου "ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ", ο λαός απάντησε με ένα τεράστιο ΝΑΙ. Ναι στη νέα αλλαγή, για μια νέα, δυνατή Ελλάδα.
Απόψε ο λαός στο τεράστιο αυτό δημοψήφισμα έδωσε την απάντηση του. Καληνύχτισε την καραμανλική δεξιά και καλοσώρισε τον Γεώργιο Παπανδρέου.
"Θα τον κρατήσουμε τον ήλιο
σίγουρα ναι
πάνω στις στέγες
μέσα στις καρδιές
καλημέρα ήλιε, καλημέρα!"

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2007

Αντιγράφω από το in.gr:

Yπονοούμενα για πολιτικά κίνητρα πίσω από τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού άφησε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Βύρων Πολύδωρας, συνδέοντας τις φωτιές με χρόνο προκήρυξης των εκλογών.
Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, μιλώντας αργά το βράδυ της Δευτέρας σε συγκέντρωση ψηφοφόρων του στο γήπεδο του Σπόρτιγκ επανήλθε στη θεωρία πως οι φωτιές, ειδικά από τη 16η Αυγούστου και ύστερα, σχετίζονται άμεσα με την προκήρυξη των εκλογών της 16ης Σεπτεμβρίου.
«Στις 28 Ιουλίου χτυπήθηκε η Πάρνηθα. Ήταν όταν πρωτόγινε λόγος για εκλογές. Στις 16 Αυγούστου χτυπήθηκε η Πεντέλη. Ήταν όταν αναγγέλθηκαν οι εκλογές. Και στις 16 με 31 Αυγούστου χτυπήθηκε ο Μοριάς. Η Ηλεία μας, η Ολυμπία, η Μεγαλόπολη, η Σπάρτη, η Λακωνία, η Αρεόπολη, ο Ταΰγετος, η Μεσσηνία. Βάλανε τρεις φορές φωτιά τη νύχτα στον Αετό. Μας ζητούνε να κάνουμε λοβοτομή και να μη σκεφτόμαστε. Δεν γίνεται» είπε ο κ. Πολύδωρας.
Αποστάσεις από τις δηλώσεις του κ. Πολύδωρα έλαβε, μιλώντας στο Mega, o υπουργός Μεταφορών Μιχάλης Λιάπης, κάνοντας λόγο για «υποθέσεις». Στο ίδιο κανάλι, η υποψήφια του ΠΑΣΟΚ στη Β' Αθηνών Βάσω Παπανδρέου δήλωσε ότι «ο κ. Πολύδωρας έχει τόσα πράγματα που δεν αξίζει κανείς να τα σχολιάσει».
Ακόμη μια δήλωση του περίφημου, πλέον, Υπουργού της Δημόσιας Τάξης. Εδώ, πλέον, ακόμη και η επιστήμη σηκώνει τα χέρια. Να πάρουμε τη δήλωση με τη σειρά, από την αρχή, για να γίνει αντιληπτό το σε τι κατάσταση σύγχυσης βρίσκεται ο εν λόγω κύριος. Η Πάρνηθα κάηκε τέλος Ιουνίου και όχι τέλος Ιουλίου. Τέλος Ιουλίου ο εξαίρετος και ικανότατος απερχόμενος υπουργός παρακολουθούσε να καίγεται η Αχαία και η Κορινθία, απο το Μοριά και η Αιτωλοακαρνανία και η Εύβοια λίγο βορειότερα. Να του θυμίσω ότι την περίοδο του τέλους Ιουλίου που ανέφερε, καιγόταν όλη η Ελλάδα από άκρη σε άκρη.
Στις 16 Αυγούστου ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ! Κατά τις ώρες που ο καταλληλότερος συσκεπτόταν με υπουργούς του για την ημερομηνία των εκλογών, καιγόταν η Αττική. Και εκεί η ανυπαρξία του κράτους της Δεξιάς ήταν πασιφανής...
Από τις 24 Αυγούστου άρχισε η φωτιά στην Ηλεία με τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες. Συνέχισε να καίγεται ολη η Πελοπόννησος... Αυτά δε τα περί λοβοτομής, καλό θα είναι να μην τα αναφέρει. Απαιτεί να υποστούν λοβοτομή όλοι οι Έλληνες και να μη σκέπτονται, για να ανανεωθεί η εντολή στα πρόσωπά τους! Δηλαδή, να βάλουμε τα χεράκια μας, να βγάλουμε τα ματάκια μας!
Η όλη στάση της απερχόμενης κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα προκλητική. Ναι, θέλουν να ξεχάσουμε. Πληρώνουν, άνοιξαν τα ταμεία και εξαγοράζουν, ή προσπαθούν να εξαγοράσουν, συνειδήσεις και ψήφους.
Κάλλιστα κάποιος μπορεί να ισχυριστεί πως μιλώ εκ του ασφαλούς, καθισμένος στην πολυθρόνα του γραφείου μου και γράφοντας στον υπολογιστή μου. Έχω ζήσει φωτιές, έχω συμμετάσχει σε επιχειρήσεις πυρόσβεσης και σε συντονιστικά όργανα. Άρα, γνωρίζω, στο μέτρο του δυνατού, τι συμβαίνει σε ανάλογες περιπτώσεις. Και προφανώς, είμαι απόλυτα υπέυθυνος για ό,τι γράφω.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε. Συνέβησαν τεράστιες καταστροφές, με επιπτώσεις για όλους μας. Και κυρίως με επιπτώσεις για το μέλλον. Το μέλλον των παιδιών μας. Αυτό η καταρρέουσα κυβέρνηση το κάνει γαργάρα. Και πάνω σε αυτό δεν απαντά ο περίφημος Βύρων. Δεν γνωρίζει; Δεν το έχει σκεφτεί;
Πάντως, επειδή δεν κρύβονται όλα, ας μας απαντήσει για αυτά που κυκλοφορούν στο internet. Αλλά ξέχασα. Ο Βύρων δεν ασχολείται με την τεχνολογία... Ή μάλλον και με την τεχνολογία...

Μαύρο...

Πραγματικά, έχουμε την τύχη να ζούμε σε επίγειο παράδεισο. Η ακατάσχετη παροχολογία της απερχόμενης δεξιάς κυβέρνησης με έχει αφήσει άφωνο! Τι να πω; Έχει ανατρέψει κάθε λογική η όλη αυτή κατάσταση. Ένας ανεύθυνος επί 3 1/2 χρόνια πρωθυπουργός, αντιμέτωπος με το φάσμα της ήττας, από "άμβωνος" έχει τάξει ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Με ύφος Ντούτσε, ή αλλιώς χιλίων καρδιναλίων, από τη HELEXPO, ενώπιον δημοσιογράφων, προσπάθησε για άλλη μια φορά να μας αποδείξει ότι είμαστε κρετίνοι...
Γιατί σε ποια άλλη χώρα, ένας πολιτικός που βρίσκεται στην πρωθυπουργία "από σπόντα" θα μπορούσε να έλεγε τέτοια πράγματα και δεν θα τον έπαιρνε ο λαός με τις πέτρες; Μόνο στη χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα...
Έχουν καεί όλοι, σχεδόν, οι νομοί της Πελοποννησου, όλη σχεδόν η Εύβοια, στην Αττική καταστράφηκαν και οι τελευταίοι πνεύμονες πρασίνου, στο Γράμμο, στα Ιωάννινα, όλη η χώρα στη στάχτη και ο "καταλληλότερος" έχει το θράσσος να ζητεί την ψήφο του Ελληνικού λαού...
Και παοδεικνύεται ότι όλο το επικοινωνιακό τέχναμα για το "χτίσιμο" του προφίλ του "καταλληλότερου, έχει γίνει πολύ έξυπνα. Πώς αλλίως να εξηγήσω το ότι ακόμη και άνθρωποι που γενικά θεωρούντια σκεπτόμενοι, θεωρούν τον απερχόμενο ως έναν σπουδαίο κυβερνήτη; Τι γέλιο έκανα όταν το άκουσα!
Και όμως, είναι αλήθεια...
Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία, λίγο πριν το νήμα. Η ανάγκη να είμαστε σοβαροί και να κυττάξουμε προς το μέλλον, προβάλλει περισότερο επιτακτική από ποτέ. Χρωστάμε το μέλλον στη νέ αγενιά. Οφείλουμε να τους το παραδώσουμε απαλλαγμένο από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, να τους δείξουμε το δρόμο όχι των εύκολων λύσεων, αλλά του διαρκή αγώνα. Μέσα από τον αγώνα καταξιώνεται ο άνθρωπος, αποκαθάρεται η κοινωνία, αναδεικνύεται η προσωπικότητα.
Δεν έχει ανάγκη ο λαός προεκλογικές παροχές και ψέματα. Θέλει τήρηση των υπεσχημένων, που είναι εφικτά.
Το τέλος της δεξιάς, θα σηματοδοτήσει ένα νέο κύκλο πολιτικής στη χ'ωρα μας. Μιας πολιτικής περισσότερο ανθρωποκεντρικής, με μια Ελλάδα αναβαθμισμένη στο διεθνές περιβάλλον. Η χώρα έχει ανάγκη από δυναμική διακυβέρνηση και όχι από κυβέρνηση - οπερέτα, τριτοκοσμικού τύπου και άφθονου τηλεοπτικού χρόνου. Εκτός αν δεχτούμε ότι μας κυβερνανε τα ΜΜΕ...

Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2007

DEBATE

Με μεγάλη αγωνία περίμενα κι εγώ, όπως και άλλοι συνέλληνες, να παρακολουθήσω την περίφημη τηλεμαχία, ή, κατά το ελληνικότερο, έξι παράλληλους μονολόγους. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό για τον "καταλληλότερο". Αποδείχτηκε κατώτερος των προσδοκιών ακόμη και των φανατικότερων θαυμαστών του.
Πιο συγκεκριμένα:
1. Δεν απάντησε σε κάποια απο τις ερωτήσεις που του τέθηκαν, μόνο σε εκείνη για τα επεισόδια, κάτι που προκάλεσε την δίκαιη αγανάκτηση των δυο κομμάτων της Αριστεράς.
2. Από την ανικανότητά του να το "παίξει" για άλλη μια φορά φαφλατάς, άρχισε να κουνά τα χέρια του, όλο και περισότερο, όσο κλιμακώνονταν οι ερωτήσεις.
3. "Χάρισε" χρόνο, μη έχοντας κάτι πειστικότερο να πει σε δυο από τις ερωτήσεις που του τέθηκαν.
4. "Πούλησε" αρκετό χρόνο από τα δυο λεπτά που είχε στο τέλος.
5. Και ο πλέον αδαής συνειδητοποίησηε ότι επεδίωκε να οδηγήσει μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού υπό ομηρεία στις κάλπες με τις δήθεν δεσμεύσεις του.
6. Κουβέντα για τα ομόλογα, την καταστροφή των τελευταίων πυρκαιών, τη μη υλοποίηση των προηγούμενω δεσμεύσεων του και άλλα πολλά.
Σταματώ εδώ την αρίθμηση, γιατι δεν τελειώνει. Απλά, κάθε νοήμων άνθρωπος οφείλει να καταλάβει ότι ο Καραμανλής αυτό ήταν, μια φούσκα της πολιτικής, που δυστυχώς κυβέρνησε τον τόπο με καταστροφικές συνέπειες σε κάθε τομέα. Και το χειρότερο, ότι είχε συνεργάτες που ανεδείκνυαν καθημερινα τη γύμνια του βασιλιά!
Αυτά για τον απερχόμενο. Από τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, Αλαβάνος και Παπανδρέου, έπεισαν για το αγαθό των προθέσεών τους. 'Επεισαν ότι θα κάνουν πράξη το μεγαλύτερο μέρος αυτών που είπαν, πως έχουν και τη θέληση και τις ικανότητες. Μέχρι εκεί. Δε θα προχωρήσω στους άλλους τρεις. Ίσως γιατί το ΚΚΕ είναι πια τόσο γερασμένο, με μια ξύλινη διατύπωση των θέσεών του, ενώ τα δυο δεξιά κόμματα κινούνται στις παρυφές, το μεν ΛΑΟΣ της εισόδου του στη Βουλή, η δε νεότευκτη Δημοκρατική Αναγέννηση της υπάρξεώς της και την επόμενη των εκλογών ημέρα.
Εντύπωση ζωηρή μου προκάλεσε η διάθεση δημοσιογράφων να σταθούν στην απάντηση "Εγώ ή νέα προσφυγή στις κάλπες", που είπε ο καταλληλότερος, όταν ρωτήθηκε τι θα κάνει σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας. Και κατά έναν περίργο τρόπο, όλοι στάθηκαν στο γιατί δεν απάντησε ανάλογα ο Γιώργος Παπανδρέου. Τέλος πάντων, δε θα σταθώ σε αυτό. Ίσως γιατί πρέπει να φύγω. Η προεκλογική μου τρέλα ξεκινά δυνατά...

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2007

Άρνηση του Γιώργου Σεφέρη

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι
μα το νερό γλυφό

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ΄ όνομά της
ωραία που φύσηξεν ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
το πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.

Εκλογές 2007

Σε δυο εβδομάδες καλούμαστε στις κάλπες για να επιλέξουμε και να εκλέξουμε. Σε δυο εβδομάδες...
Είναι η πρώτη φορά, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πυ ζούμε ένα τόσο βουβό προεκλογικό κλίμα. Είναι η οικολογική καταστροφή που συντελείται το τελευταίο διάστημα με τις συνεχείς πυρκαιές σε Πελοπόννησο και Εύβοια; Είναι το δράμα των ανθρώπων που έχασαν το βιός τους; Η διάθεση όλων να διαμαρτυρηθούμε, που τελικά δεν γίνεται κραυγή διαμαρτυρίας, αλλά απόγνωσης; Δεν ξέρω, δεν έχω απαντήσεις. Και αυτή τη φορά καλούνται και περίπου 140.000 νέοι άνθρωποι στις κάλπες, που έχουν πολιτική συνείδηση περισσότερο ξεκάθαρη από τη δική μας, την συμβιβασμένη και εγκλωβισμένη στα μικροσυμφέροντά μας.
Τι θα ψηφίσουν οι νέοι; ότι θα ψηφίζαμε κι εμείς, αν είμαστε στην ηλικία τους, ότι ψήφιζε η δική μας γενιά, επτά και οκτώ χρόνια μετά τη Μεταποίτευση... Μόνο που τώρα οι όροι έχουν αλλάξει. Το ΠΑΣΟΚ του 1981 ήταν η νέα μεγάλη δύναμη, το όραμα όλων μας. Το ΠΑΣΟΚ του 2007, έχει ήδη κυβερνήσει από τον Οκτώβρη του 1981 μέχρι τον Ιούνιο του 1989 και από τον Οκτώβρη του 1993 μέχρι το Μάρτη του 2004... Το τότε ΠΑΣΟΚ ήταν η δύναμή μας, η ανάσα μας, όλοι ήμαστε και αισθανόμαστε σύντροφοι. Το τωρινό ΠΑΣΟΚ, έχοντας αρχηγό τον Γιώργο Παπανδρέου, ένα χαρισματικό νέο άνθρωπο, με φρέσκιες ιδέες και όραμα, δεν μπορεί να ανοίξει τα φτερά του γιατί βαρύνεται από ο παρελθόν του, το πολύ πρόσφατο παρελθόν του. Η απογοήτευση μεγαλώνει, καθώς επανέκαμψαν πάλι πρόσωπα που θέλουμε τόσο να ξεχάσουμε... Πρόσωπα που μετά την ήττα του 2004 γύρισαν την πλάτη και τώρα επανήλθαν... Δέχτηκα πολλά τηλεφωνήματα αυτές τις ημέρες. Πέρασαν τόσες σκέψεις από το μυαλό μου... Δε θέλω να έχω σχέση με κάποιους από αυτούς. Δε μου κάνουν. Η ιστορία του καθενός έχει γραφτεί, είτε το θέλουμε, είτε όχι. Και αυτή τη φορά δε θέλω αφεντικά στα όνειρά μου...
Δεσμεύομαι απέναντι στον εαυτό μου και μόνο απέναντι σε αυτόν. Δεν άλλαξα χώρο, ούτε αλλαξοπίστησα... Ήμουν, είμαι και θα είμαι εδώ... Κι αν θέλω να πιστεύω στη νίκη, είναι μόνο και μόνο για να ξαναβρεί αυτή η πατρίδα τη χαμένη της αισιοδοξία...